Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De overdekte rijstrook van Men-ar-Rumper (ook wel Men-ar-Romped of Enez-Yar) is een megalithisch monument gelegen in Kerbors, in de Côtes-d-Armor, Bretagne. Deze locatie ligt op een hoogte van 16 meter, dicht bij de noordkust van Bretagne, aan de rand van de monding van de Jaudy. De architectuur, bestaande uit zeven orthostaten in het noorden, vijf naar het zuiden en vier granieten tafels van Perros, maakt het een kenmerkend voorbeeld van de collectieve begrafenissen van deze periode. Een extra plaat in de westelijke helling suggereert een vijfde originele tafel, terwijl het interieur, verdeeld in vestibule en begrafeniskamer, onthult een gedeeltelijk verharde vloer en sporen van bovengeplaveide archeologische lagen (limon en klei).

In 1957 werd het doorzocht door een team onder leiding van Pierre-Roland Giot, Jacques Briard en Jean L-Helgouach. Deze opgravingen onthulden een uitzonderlijke verzameling van 41 vazen, waaronder 24 campaniformes (10 gedecoreerd), vergezeld van fusaïolen, een schist armband, en vuursteen gereedschap. De diversiteit van het aardewerk, sommige fijne en glans, anderen grof en de aanwezigheid van een stuk bronzen bijl getuigen van een bezetting die zich uitstrekt van Neolithicum tot Chalcolithic. Deze artefacten, van "een aanzienlijke wetenschappelijke rijkdom," suggereren lokale invloeden en culturele uitwisselingen in West-Frankrijk.

De site maakt deel uit van een groter megalithisch landschap: twee aangrenzende dolmens, nu vermist, werden in 1911 gemeld door Commander Martin, waarvan een had een gecorbelde ronde kamer. De overblijfselen kunnen overeenkomen met de platen verspreid bij de oprit. Oorspronkelijk was het monument ongeveer 8 meter lang voor 1,20 tot 1,50 meter binnenbreedte, met een noordoostelijke oriëntatie (azimut 60°). De huidige staat, gedeeltelijk begraven in een helling, weerspiegelt zowel zijn anciënniteit als de veranderingen geleden door de eeuwen heen, met behoud van intacte structurele elementen zoals beddeplaat of schuine orthostatica.

De overdekte loopbrug van Men-ar-Rumper illustreert neolithische begrafenispraktijken in Bretagne, waar collectieve begrafenissen dienden als plaatsen van aanbetaling voor de overledene en hun offers. De ontdekking van Campaniform vazen, vaak geassocieerd met rituelen gerelateerd aan drinken, versterkt de hypothese van langdurig ceremonieel gebruik. De site, hoewel bescheiden van grootte (de kleinste Bretonse oprit volgens de zoekers), biedt een waardevolle getuigenis van megalithische bouwtechnieken en culturele netwerken van de tijd. Zijn classificatie als historische monumenten onderstreept zijn erfgoed belang, zowel voor de archeologie als voor het begrijpen van de prehistorische samenlevingen van de Atlantische gevel.

Externe links