Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Amfitheater van Fréjus, ook bekend als de Fréjus Arenas, is een Romeins monument gebouwd in de oude stad Forum Julii (huidige Fréjus) tussen het einde van de eerste eeuw en het begin van de tweede eeuw na Christus. De imposante afmetingen (113 m lang, 85 m breed) maakte het een plaats geschikt voor het hosten van 10.000 tot 12.000 toeschouwers. Gebouwd in opus vitatum (kleine groene zandsteen apparatuur) en ondersteund door een heuvel in het noorden, combineerde het Romeinse architectonische technieken zoals kruipende gewelven en stralende muren om de standen te ondersteunen (cavea). Een Castorias gestempelde baksteen, gedateerd 20-30s, suggereert een vroege constructie, hoewel de authenticiteit (mogelijk gebruik) laat een twijfel over exacte datering.

Het amfitheater werd ontworpen voor een verscheidenheid aan shows: gladiator gevechten, venation (hunters van wilde dieren geïmporteerd uit Afrika), en mogelijk naumachia (schip gevechten), ondanks de kleine omvang van de arena (68 m x 39 m). Een centrale kruciform put werd waarschijnlijk gebruikt om machines te installeren voor het plaatsen of opvoeden van dieren. De cellara kon worden beschermd door een velum (geschilderd door masten), terwijl een stand gereserveerd voor lokale notabelen (eetbaarheden, priesters) domineerde de noordelijke ruimte. De watertoevoer, via een aquaduct, maakte het schoonmaken van de tribunes en de arena mogelijk, gescheiden door een muur (podium).

Gerangschikt als een historisch monument in 1840, onderging het gebouw opgravingen in 1828 (Charles Texier), gevolgd door controversiële restauraties, met name in 1986-1987 en tussen 2007-2012. Deze laatste campagne, geleid door Francesco Flavigny, bedekte de ruïnes van een moderne betonnen structuur, gericht op het behoud van de overblijfselen en het mogelijk maken van hedendaagse shows (corridas, concerten). De site, die tot de val van de Malpasset dam in 1959 semi-entree was, werd volledig ontruimd door water en onthulde zijn huidige staat. Critici benadrukken het contrast tussen deze aanpak en het herstel van de Arles arena's, waar oude structuren nog goed bewaard blijven.

Lokale materialen, zoals de groene zandsteen gewonnen uit de steengroeve van La Baume (bij Bagnols-en-Forêt), domineren de bouw, met uitzondering van de stands en gevelblokken in bruine zandsteen. De locatie buiten de stadsmuren voldeed waarschijnlijk aan topografische, veiligheids- of stedelijke beheersbeperkingen. Tegenwoordig is het amfitheater eigendom van de gemeente en blijft het symbool van de romantiek in de Provence.

Externe links