Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het amfitheater van Saintes, lokaal genoemd de arena's, werd gebouwd tussen de heerschappij van Augustus (27 v.Chr.) en Claude (41.54 v.Chr.), in de hoofdstad Santons, Mediolanum Santonum. Zijn implantatie exploiteert een natuurlijke vallei om metselwerk te beperken, waarbij volledige structuren (reassembles) en holten (voûts) worden gecombineerd. Gerangschikt in 1840, illustreert het Julio-Claudian architectuur in Gallië, met een 126 m lange cellara en een 65 m arena, ontworpen voor 15.000 toeschouwers.

Na het verlaten in de vierde eeuw, diende het amfitheater als een steengroeve voor de omheining van Saintes en zal huisvesten in de achtste eeuw. Herontdekt in de 18e eeuw, werd het vrijgemaakt in 1877 en hersteld, terugkerend naar zijn functie als een plaats van uitvoering. Opgravingen in 1906 en overstromingen in 1982 hebben zijn kwetsbaarheid aan het licht gebracht, terwijl een herstelprogramma (2021.

Het gebouw combineert innovatieve technieken voor de periode: stenen treden in de buurt van de arena, stralende trappen en een afvoersysteem via een centraal riool. De poort van de levende (oostelijke) en de deur van de doden (westelijk, vandaag ommuurd) structuur de toegangen. Een middeleeuwse fontein, de Heilige Eustelle (12e eeuw), getuigt van zijn latere toegift. Zijn overblijfselen, een van de meest intacte van Aquitaine Gallië, combineren oude erfgoed en middeleeuwse aanpassingen.

Het amfitheater van Saintes onderscheidt zich door zijn hybridisatie: de noordelijke en zuidelijke flanken leunen op de vallei, terwijl de oostelijke gevel, gericht op de Charente, rust op gewelven met twee niveaus van arcades. De materialen De huidige staat, gedeeltelijk gereconstitueerd, maakt het mogelijk om het oorspronkelijke gebruik ervan te begrijpen als een plaats van openbare games en bijeenkomsten.

Vandaag de dag blijft het terrein blootgesteld aan klimaatrisico's, ondanks verbeterde bescherming. Recente archeologische opgravingen (2024) werpen licht op de evolutie in de derde eeuw, zoals blijkt uit een houten goot uit deze periode. De vroege ranking (1840) en de hardnekkigheid in het stedelijke landschap maken het tot een symbool van Gallo-Romeinse erfgoed in New Aquitaine.

Toekomst

Als je naar de arena gaat, is het makkelijk om je de schreeuw van 15.000 toeschouwers voor te stellen.
We moeten landen op de tribune, de duistere Poort van de Doden benaderen en de arena verlaten, zoals de zegevierende strijders, door de lichtgevende "Porte des Vivants.".

Externe links