Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De uitlijningen van An Eured Veign, bijgenaamd La Noce de Pierres, vormen een megalithisch ensemble in Brasparts, Finistère. Deze prehistorische site bestaat uit 77 menhirs in kwartsiet en zandsteen, die 380 meter lang uitgelijnd zijn op een totale oost-west as, hoewel niet perfect recht. De stenen, van verschillende hoogte (tussen 0,30 m en 1,55 m), zijn georganiseerd in drie verschillende groepen. Hun grootte neemt geleidelijk toe van west naar oost, met een omgekeerde menhir van 1,55 m waarvan de begindiepte van de gootsteen onbekend blijft. De uitlijning markeert de grens tussen de Douffine en Ellez watersalons.

De geschiedenis van het monument begon in 1850, toen Jean-Marie Bachelot de La Pylaie het voor het eerst noemde. De eerste archeologische studies vonden echter pas in 1978 plaats. Gerangschikt vervolgens als historische monumenten (gedeeltelijk in 1968 en 1980), de site combineert departementale en prive-eigendom. Een lokale legende vertelt dat deze stenen een bruiloftsstoet zouden zijn die door God versteend werd omdat hij een priester negeerde die de viaticus droeg en hem dwong de borstels over te steken.

Verwarring tussen menhirs en natuurlijke blokken is gebruikelijk vanwege hun lage gemiddelde hoogte. De site illustreert de begrafenis of rituele praktijken van de Prehistorie in Bretagne, hoewel het exacte gebruik ervan wordt besproken. Menhirs, vaak geassocieerd met astronomische of territoriale uitlijningen, getuigen van de sociale en spirituele organisatie van de Neolithische gemeenschappen in de regio.

Externe links