Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Sabourin Sanatorium Ziekenhuis, gelegen ten noorden van Clermont-Ferrand op de hellingen van de Puy de Chanturgue, werd in de jaren dertig ontworpen door architect Alberic Aubert. Onder invloed van de theorieën van Walter Gropius en Le Corbusier belichaamde hij de modernistische architectuur van de inter-oorlogsperiode in Auvergne. De locatie, gekozen voor zijn isolatie, zonneschijn en matige hoogte, voldeed aan de gezondheidscriteria van de tijd om tuberculose te behandelen. Het hoofdgebouw, 96 meter lang en 4 verdiepingen hoog, werd genoemd "het schip" vanwege zijn slanke vorm.

Het project, dat in 1929 werd gelanceerd door een mislukte wedstrijd, werd uiteindelijk toevertrouwd aan Alberic Aubert, architect van de civiele Hospices van Clermont-Ferrand. De bouw (1932 Het sanatorium, genoemd naar Dr Charles Sabourin (pneumonische pionier), werd ingehuldigd in 1936 onder leiding van Pierre Luton. Gedeeltelijk verwoest door bombardementen in 1944, werd het in de volgende decennia identiek gereconstrueerd en opnieuw gericht op pneumologie.

In 1997 werd de site een woestenij voordat deze werd gered door zijn classificatie op de historische monumenten in 2000. Tussen 2006 en 2015 werd hij gerehabiliteerd als gastheer van de École nationale supérieure d'architecture de Clermont-Ferrand (ENSACF). Het versterkte betonnen frame, de technische innovaties (bergbedden, ondoordringbaar centrum) en de schone esthetische Er blijft een controverse bestaan over het auteurschap van het project, waarvan sommigen een sleutelrol toekennen aan architect Valentin Vigneron.

Sanatorium maakte deel uit van een nationale strijd tegen tuberculose, een endemische ziekte na de Eerste Wereldoorlog. Clermont-Ferrand, met overvolle ziekenhuizen, zag de mogelijkheid om zijn medische infrastructuur te verbeteren. Het gebouw, georganiseerd in genreous vleugels (mannen in het oosten, vrouwen in het westen), geïntegreerde innovatieve therapeutische ruimtes zoals een solarium en zonnige kamers. De daling in de jaren zeventig weerspiegelde de ontwikkeling van de zorg, voor de renaissance als een plaats van onderwijs.

Vandaag combineert Sabourin erfgoed en pedagogiek. Gustave Gournier's bas-reliëfs, Georges Bernardins ijzerwerken en de sporen van de bombardementen herinneren aan zijn complexe geschiedenis. Gerangschikt "Twentief Century Heritage" in 2004, symboliseert het de overgang tussen geneeskunde, architectuur en collectief geheugen, terwijl het een uitzonderlijke omgeving biedt voor toekomstige architecten.

Externe links