Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het oude hotel Terminus, nu Grand Hôtel Mercure Château Perrache, is gebouwd tussen 1905 en 1906 in Lyon, in het 2e arrondissement, op initiatief van de Compagnie des chemins de fer de Paris à Lyon et à la Méditerranée (PLM). Het doel is om het treinstation Lyon-Perrache te voorzien van een luxueus etablissement voor een gemakkelijke klantenkring. De architect Georges Chedanne, bijgestaan door een collega van Lyon genaamd Curieux, ontwerpt het gebouw op de site van een voormalige brouwerij, de Rinck brouwerij. De interieurdecoraties, in de Art Nouveau stijl, worden toevertrouwd aan gerenommeerde kunstenaars: schilders Henri Martin en Ernest Laurent, beeldhouwer Edgar Boutry, en waarschijnlijk kabinetsmaker Louis Majorelle voor markies en paneelling. Het hotel innoveert ook in geluidsisolatie, met experimentele technieken zoals kurkstenen of dubbellaagse scheidingen.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog, tussen november 1942 en 1943, werd het hotel het hoofdkwartier van de Lyon Gestapo, waaronder sectie IV onder leiding van Klaus Barbie, die verantwoordelijk was voor het onderdrukken van het verzet. Deze donkere periode inspireerde later de documentaire Hotel Terminus van Marcel Ophüls. Na de oorlog onderging het etablissement renovaties, waaronder een in 1959, die een aantal van de originele decoraties vernietigde, zoals het plafond van de eetkamer. De daling begon met de opening van de Gare de Lyon-Part-Dieu in 1983, die Perrache degradeerde naar de achtergrond, en de bouw van het Centre d'échanges de Perrache in de jaren zeventig, die het hotel tussen de snelweg en de spoorwegen geïsoleerd.

Het hotel werd in 1986 gekocht door de Société des Hôtels de Bourgogne groep en tussen 1987 en 1989 gerestaureerd. Hij veranderde zijn naam meerdere keren: Pullman Perrache in 1989, toen Hôtel Château Perrache onder het merk Mercury. In 1997 werden delen van het gebouw geclassificeerd of vermeld als historische monumenten, waaronder gevels, de hal, en verschillende eerste verdieping lounges met originele decoraties. Sinds 2003 krijgt het ook het 20ste eeuwse erfgoedlabel. Het hotel belichaamt vandaag een architectonisch, spoorweg- en gedenkteken, gekenmerkt door zijn rol tijdens de bezetting.

De beschermde elementen omvatten de hal met uitzicht op Verdun's binnenplaats, de voormalige leeszaal (huidige receptiezaal), de Seasons lounge (eetzaal voor de Beautiful Seasons), de Crinoline lounge (nu Emile Gallé) en het voormalige directeurskantoor (Majorelle Lounge). De gevels en daken zijn geregistreerd sinds 1997. Het gebouw illustreert architectuur gekoppeld aan de grote spoorwegnetten van het begin van de twintigste eeuw, waarbij functionaliteit, luxe en technische innovaties voor die tijd worden gecombineerd.

Externe links