Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het paviljoen "Direction-dessins" werd in 1939 ontworpen door de architecten Jean Prouvé en Pierre Jeanneret voor de Central Society of Light Alloys (SCAL) in Issoire, als onderdeel van een snel bouwprogramma om ingenieurs en werknemers te huisvesten. Hij werd op 12 december 1939 in opdracht gegeven met behulp van een omgekeerde V-as portal gepatenteerd door Prouvé, een structurele innovatie in prefab metaal. Gemonteerd in maart 1940, het bevat houten partities en een stalen frame, met een begane grond gewijd aan technische tekeningen en een vloer voor kantoren. Dit paviljoen, het eerste van een reeks van 16 soortgelijke gebouwen, reageerde op de industriële noodsituatie van de Tweede Wereldoorlog, met name ter ondersteuning van de Franse luchtvaartproductie.

In 1941 werd de vloer aangepast om het oppervlak te vergroten, waardoor de oorspronkelijke dubbele hoogte van de salon werd verwijderd. Na de sloop in 1958 werd het paviljoen gekocht door een medewerker van het SCAL, dat dateert uit 1962 in zijn tuin ten westen van Issoire. Getransformeerd in een huis, het is verpakt in een aluminium bekleding en de ramen worden vervangen, maar de originele elementen (zoals timmerwerk) worden bewaard. Deze wijzigingen, ontworpen om omkeerbaar te zijn, behouden de architecturale integriteit. Het gebouw illustreert dus het aanpassingsvermogen van prefabgebouwen, terwijl het een uitzonderlijk getuigenis blijft van moderne architectuur en industriële technieken uit die periode.

Het paviljoen maakt deel uit van een historische context die wordt gekenmerkt door het Franse herbewapeningsbeleid uit 1939 onder leiding van minister Raoul Dautry. De SCAL fabriek in Issoire, ontworpen om de productie van lichte legeringen voor de luchtvaartindustrie te verdubbelen, werd toevertrouwd aan de broers Auguste en Gustave Perret voor zijn algemene ontwerp. De Jean Prouvé Workshops, gekozen voor de paviljoens, pasten twee gepatenteerde systemen toe: het axiale portaal (1939) en een externe structuur (1940). Charlotte Perriand werkte kort samen in interieurontwerp voordat hij in 1940 naar Japan vertrok. Het paviljoen heeft in december 2024 een historisch monument gerund en belichaamt vandaag de alliantie tussen industriële nood, technische innovatie en architectonisch erfgoed.

Oorspronkelijk gelegen aan de ingang van de fabriek, het paviljoen gemeten 8x8 meter en gecombineerde functionaliteit en modulariteit. Op de begane grond bevinden zich een salon, een vestibule en reservaten, terwijl de verdieping, bereikbaar via een centrale metalen trap, het kantoor van de directeur en een typekamer die open staat voor het hoofdvolume. Na 1962, de aluminium envelop en de nieuwe ramen gedeeltelijk maskeerde zijn oorspronkelijke uiterlijk, maar de structurele elementen (portaal, frame) en de timmerwerk bewaard in de schuilplaats zorgde voor gedeeltelijke bewaring. De ontmanteling en hermontage door een particulier onderstreept ook zijn baanbrekende karakter in de geschiedenis van demonteerbare en transporteerbare architectuur.

Het paviljoen "Direction-dessins" maakt deel uit van een set van 16 gebouwen gebouwd tussen 1940 en 1941 op de SCAL-site, waaronder arbeiderswoningen, een club en een ziekenboeg. Deze resultaten, het resultaat van de samenwerking tussen Prouvé, Jeanneret en Perriand, vormden een keerpunt in het gebruik van lichte materialen en prefabricatiemethoden in Frankrijk. Vandaag 259 Chemin de Peyrolles in Issoire, het paviljoen is volledig beschermd (met uitzondering van een latere uitbreiding) sinds 2024, het erkennen van zijn erfgoed waarde en zijn rol in de geschiedenis van de 20e eeuw industrie en ontwerp.

Externe links