Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Voormalig priorij-lettertype à Fongrave dans le Lot-et-Garonne

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Prieuré
Lot-et-Garonne

Voormalig priorij-lettertype

    9 Rue de l'Église
    47260 Fongrave
Eigendom van de gemeente; particulier bezit
Ancien prieuré fontevriste
Ancien prieuré fontevriste
Ancien prieuré fontevriste
Crédit photo : Jacques MOSSOT - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1300
1400
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XIIe ou XIIIe siècle
Vermoeden Stichting
1574 et 1586
Protestantse vernietigingen
1591
Herstel van gebouwen
1643
Grote wederopbouw
1651
Bouw van een slaapzaal
1789 (Rvolution)
Verkoop als nationaal goed
Fin XVIIe - début XVIIIe siècle
Torenrenovatie
1995
Transformatie naar een gite
19 décembre 1996
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Gevels en daken van het oude kloostergebouw en de dovecote; beide overdekte galerijen; plaatvloer van geraspte gebouwen; omheiningmuur van de priorij op de gehele omtrek (zie Box D 834: westelijk deel van het oude kloostergebouw met een overdekte galerij en de plaatvloer van de geraspte gebouwen, Place de la Mairie; 404 en niet kadaster, Place de la Mairie: rest van de plaat; 864: oostelijk deel van het kloostergebouw en zijn overdekte galerij, dovecote, tuin en een deel van de omheiningmuur; 763: rest van de omheining; 764): inscriptie bij decreet van 19 december 1996

Kerncijfers

Geoffroy de Vivant - Protestantse leider Verantwoordelijk voor Fongrave in 1586.
Guiraud - Master mason anganees Constructeur van het studentenhuis in 1651.

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige fontevrist van Fongrave, waarschijnlijk gesticht in de 12e of 13e eeuw aan de rand van de Lot, was een belangrijke religieuze plaats verbonden aan de orde van Fontevraud. Zijn geschiedenis werd gekenmerkt door herhaalde vernietiging: eerst tijdens de Honderdjarige Oorlog, vervolgens tijdens de Religieoorlogen, vooral in 1574 en 1586, toen de protestanten, geleid door Geoffroy de Vivant, de stad innamen en de Priorial kerk vernietigden. De nonnen moesten hun toevlucht zoeken in de parochiekerk Saint-Léger. Na deze verwoestingen werden de kloostergebouwen in 1591 gerestaureerd op de ruïnes van het Sint-Janushuis van de Habit, en herbouwd in 1643 met de kerk.

In de zeventiende eeuw beleefde de priorij een periode van wederopbouw en expansie. In 1651 werd de slaapzaal genaamd het Heilig Sacrament, ondersteund door de kerk, gebouwd door de meestermetselaar van Genius Guiraud, terwijl een andere slaapzaal reparaties vereiste in 1668. Een toren in de zuidoostelijke hoek, herbouwd in de late 17e of vroege 18e eeuw, werd later omgezet in een duiventoren. De priorij herbergde 42 nonnen in 1668 en 32 in de 18e eeuw. Het temporalisme omvatte het landgebruik en een molen op de Lot, die zijn economische en agrarische belang weerspiegelt.

De revolutie markeerde een keerpunt: de priorij, verkocht als nationaal goed, verloor veel van zijn gebouwen vóór 1837. In de 19e eeuw werden de overgebleven structuren, zoals de gewelfde galerij en bakstenen gevels, gedeeltelijk gerestaureerd, met stenen toevoegingen voor de chambranles. De pastorie, geïnstalleerd in de oostelijke vleugel, werd een accommodatie in 1995, terwijl het geheel werd geclassificeerd als een historisch monument in 1996. De huidige overblijfselen, met inbegrip van twee overdekte galerijen en een kwartronde dovecote, getuigen van haar kloosterlijke verleden en architectonische transformaties.

Externe links