Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het voormalige hoofdkwartier van L-Humanity is een emblematisch gebouw ontworpen door de Braziliaanse architect Oscar Niemeyer tussen 1987 en 1989 om de Franse communistische dag te huisvesten. Gelegen in Saint-Denis (Seine-Saint-Denis), tegenover de Basiliek van Saint-Denis, is het gelegen in een driehoekig perceel tussen sociale huisvesting en de beschermde omgeving van de Basiliek. Het project werd in 1985 geboren toen Roland Leroy, hoofdredacteur van de krant, het Parijse pand van Boulevard Poissonnière wilde verlaten voor een meer geschikte locatie. De keuze van Saint-Denis is noodzakelijk, maar de nabijheid van de basiliek vereist de goedkeuring van de Hogere Commissie van Historische Monumenten. Niemeyer, die werd gevraagd, stelde in februari 1987 een schets voor, waarin hij zich een Y-vormig gebouw met fluid curves voorstelde, met inachtneming van stedelijke beperkingen en met uitzicht op de basiliek.

De bouw werd voltooid in 1989, en de krant vestigde zich op 25 maart, vóór een officiële inauguratie op 27 april. De gevels en daken zijn geclassificeerd als historische monumenten in 2007. De financiële moeilijkheden drijven de onderneming echter ertoe om het gebouw in 2007 voor 15 miljoen EUR aan een Zwitserse investeerder te verkopen, voordat de Franse staat het in 2010 definitief voor 12 miljoen EUR verwerft. Na verschillende afgebroken projecten (subprefectuur, universiteit, digitale school) wordt het gebouw in 2020 toegewezen aan Directe (nu Driets), met een geplande renovatie van 2025 tot 40 miljoen euro, waarbij culturele ruimtes voor de stad worden geïntegreerd.

Architectureel ontwerpt Niemeyer een gebogen betonnen structuur met een semi-reflecterende glazen gordijnwand, waardoor een dialoog ontstaat tussen moderniteit en erfgoed. De lobby en het dakterras, toegankelijk voor het publiek, maken deel uit van het Saint-Denis project, de culturele hoofdstad van Europa 2028. Het gebouw symboliseert zowel het industriële als de media erfgoed van de Parijse buitenwijken en een late architectonische brutaliteit van de toen 80-jarige Niemeyer.

Externe links