Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Petit-Lieu, ook bekend als Lieu-Notre-Dame, is een voormalige Cisterciënzer abdij, opgericht in 1150 als een bijgebouw van Sainte-Catherine du Mont, nabij Annecy. Aanvankelijk werd het een autonome abdij aan het einde van de Middeleeuwen, die vaak nonnen uit de Savoyard-adel verwelkomt. De site, gelegen in Perrignier en Haute-Savoie, profiteert van de steun van de Graven van Savoie, met name Amédée VIII en Marie de Bourgogne, die werken financieren.

In de 15e eeuw, ervoer de abdij een achteruitgang gekenmerkt door een ontspanning van de monastieke heerschappij, bekritiseerd door de hertogin Yolande. In 1443 overleed ze onder leiding van de abdij van Tamié, bekend om haar strikte naleving. De bezetting van Chablais door de Berner in 1536 leidde tot de plundering van de abdij, gevolgd door de definitieve sluiting in 1538 onder druk van protestantse troepen. De nonnen verlieten de plaats en het landgoed werd verkocht aan een protestantse Genevaanse familie.

Na de Reformatie werd het landgoed in de 17e eeuw gekocht door Ferdinand Bouvier d'Yvoire, adjunct-gouverneur van de Allinges, die het in een boerderij veranderde. De kerk, het enige overgebleven gebouw, dateert uit de 12e eeuw met omschuddingen in de 13e en 15e eeuw. Het werd gedeeltelijk vernietigd tijdens de bouw van de spoorlijn "Tonkin" in de 19e eeuw. Vandaag, de site, geclassificeerd als Historisch Monument in 2022, behoudt overblijfselen van de kerk, de slaapzaal van nonnen en de capitulaire hal.

De abdij was de dochter van Sainte-Catherine du Mont. De architectuur weerspiegelt haar turbulente geschiedenis: een uniek schip versterkt, een vierhoekige roos op de westelijke gevel, en sporen van bogen in een dogisch kruis. Het koor en de klokkentoren, verwoest in 1536, zijn verdwenen, terwijl kloostergebouwen, zoals slaapzalen en capitulaire hal, in de staat van ruïnes of getransformeerd blijven.

De site, 600 meter ten noordoosten van Perrignier, vlakbij het Meer van Genève, illustreert de religieuze en politieke geschiedenis van Chablais. Na de sluiting wordt het landgoed een landgoed voordat het gedeeltelijk wordt bewaard. Recente opgravingen en beschermingen (2022) zijn erop gericht dit middeleeuwse erfgoed, gekenmerkt door religieuze conflicten en landbouwveranderingen, te beschermen.

Externe links