Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige Kamer van Koophandel van Saint-Étienne, bekend als Maison des avocats, werd in 1821 gebouwd door architect Jean-Michel Dalgabio om de Kamer van Koophandel en Industrie en de Conditie van Zijden te huisvesten, een instelling die verantwoordelijk is voor de kwaliteit van zijdegarens. Oorspronkelijk gelegen Place du Peuple, de Conditie van de Zijden vestigt zich in dit gebouw, terwijl de Beurs bezet de begane grond. Dit project, gevalideerd door de Civil Buildings Council in 1819, weerspiegelt het economische belang van Saint-Étienne, dan in volledige industriële ontwikkeling.

Tussen 1856 en 1875 ondernam architect Etienne Boisson een grote restauratie, gedeeltelijk verwoesting van het gebouw voordat het werd herbouwd, vanwege zijn slechte staat. In 1892 verstevigde Léon Lamaizière het een verdieping tellende gebouw en bouwde de daken opnieuw, waardoor de structuur werd gemoderniseerd. De erekamer, het symbolische hart van de plaats, is versierd met een allegorisch schilderij aan het plafond van Albert Maignan (dat de mijne, Metallurgy, Armoury en Rubanry vertegenwoordigt) en tapijten van Gobelins geïnspireerd op zijn tekeningen, wat de vlaggenschipactiviteiten van de regio illustreert: kolen, zijde, ijzer en glas. Lokale schilders Emile Noirot en Charles Beauverie maken de decoratie compleet met landschapsmedicijnen.

Het gebouw, gedeeltelijk genoemd als een historisch monument in 2002 (gevels, daken, tuinen, fonteinen en erehal), belichaamt de derde Republiek stijl en spanningen tussen de stad en de Kamer van Koophandel, vooral rond de aangrenzende tuinen, beschouwd als onvervreemdbare openbare pleinen. In 1993 verliet de Kamer van Koophandel het pand om zich te vestigen in de voormalige Manuflance d'Armes (Manufrance), met ruimte voor de huidige bewoner. De fonteinen toegevoegd in 1923 en de renovaties van 2004 voltooien de evolutie.

De Conditie van zijde, die in 1808 bij decreet werd gecreëerd en oorspronkelijk verbonden was met de Kamer van Koophandel van Lyon, speelt een sleutelrol in de textielhandel van Stéphanois. De installatie in dit gebouw in 1821, naast de beurs, benadrukt het verband tussen industrie en economische regelgeving. De inkomsten van de Conditie, die vanaf 1861 van de gemeentelijke begroting werden afgetrokken, hebben de Kamer van Koophandel gedeeltelijk gefinancierd, hetgeen het economische gewicht illustreert. De verplaatsing van de Conditie in 1910 ging vooraf aan die van de Kamer van Koophandel, waarmee het oorspronkelijke gebruik ervan werd beëindigd.

De architectuur van het gebouw, in klassieke stijl, wordt gekenmerkt door zijn zeven-spanige, symmetrische gevel, arcades op de begane grond en zijn gemengde dekking (trails en ramen). De hal, herbouwd in de jaren 1950 door architect Martin, bevat een centrale trap oorspronkelijk ontworpen voor zenith verlichting, nu gemaskeerd door een vals plafond. De tuinen, omgeven door een open poort besteld in 1898, blijven een kwestie van onenigheid totdat ze zijn gerangschikt met het monument. De bustes van de voorzitters van de kamer, ooit tentoongesteld in de erezaal, zijn nu bewaard gebleven in het Museum voor Kunst en Industrie van Saint Stephen.

Externe links