Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De School of Weaving of Lyon werd opgericht in 1883 door de gemeente Antoine Gailleton om zijdewerkers te trainen, ter vervanging van intermitterende cursussen gegeven sinds 1847 in het Palais Saint-Pierre. Oorspronkelijk gereserveerd voor Lyon tieners tussen 14 en 16 jaar, bood ze gratis dagelijkse en theoretische cursussen in de avond, met een systeem van beurzen voor bescheiden gezinnen. Geïnstalleerd op 41 General Giraud cursussen op de hellingen van de Croix-Rousse, was het snel succesvol, uitbreiding van de opleiding tot volwassenen en aanverwante technieken (broderie, onderhoud van de handel).

In 1889 werd een post-secundair onderwijs opgericht, gevolgd door een cursus industriële tekeningen en in 1897 door een sectie voor stationers (weeftechnici). De piek vond plaats in 1926, met 1.067 studenten, vóór een daling als gevolg van de zijdecrisis. Het nieuwe pand, ontworpen door Tony Garnier en ingehuldigd in 1934, omvatte industriële werkplaatsen bedekt met schuren en een villa voor de directeur, toegeschreven aan Jean Faure. De school werd toen een symbool van de sociale en economische zorgen van het begin van de twintigste eeuw.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was er een bevoorradingskantoor. In 1942 werd de gemeentelijke school omgevormd tot een hogere school en in 1968 werd de technische school onder het gezag van de Lyon Urban Community. Na een fusie in 1988 met ESCPEA om de ITECH-Lyon te vormen, werd de voormalige school geïntegreerd in Martinière. Vandaag de dag blijft de site een belangrijke getuigenis van het textielerfgoed van Lyon, geclassificeerd als een historisch monument in 1991 voor zijn hoofdgebouw, zijn werkplaatsen en de villa van de directeur.

Externe links