Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige Saint-Lunaire kerk van Saint-Lormel, gelegen in de Côtes-d'Armor in Bretagne, is een religieus gebouw waarvan de oorsprong dateert uit ten minste de twaalfde eeuw. Het onderscheidt zich door zijn unieke schip met veelhoekige bed, de 12e eeuwse gebeeldhouwde Romaanse poort, en een tweede flamboyant Gotische portaal uit de 15e eeuw. Sporen van Gallo-Romeinse apparaten en tegels, zichtbaar op het zuiden, westen en noorden gevels, suggereren een oude bezetting van de site, misschien uit de oudheid of de vroege Middeleeuwen.

De westelijke poort, gedateerd uit de 12e eeuw en gebouwd in graniet, heeft hoofdsteden versierd met maskers, sterren en geometrische motieven, overdekt door een boog in het midden van de put met zaagtanden. Dit portaal zou zijn verplaatst van de zuidelijke gevel toen een nieuwe flamboyante gotische poort werd toegevoegd in de 15e eeuw, versierd met plantenmotieven, een chimera en een leeuw. De westelijke gevel heeft ook een uitgehouwen vrouwelijk hoofd, hergebruikt boven een baai waarvan de hedendaagse glas-in-lood ramen 19e-eeuwse houtwerk vervangen.

Archeologische onderzoeken uitgevoerd in 1985 in de veelhoekige apsis, herbouwd in 1885, onthulden muren van verschillende periodes: Gallo-Romeinse of Hoge Middeleeuwen, XII en XV eeuwen, evenals een niet-geschilderde cirkelvormige structuur, misschien de basis van een toren. Deze bevindingen bevestigen dat de huidige kerk is gebaseerd op veel oudere stichtingen, hoewel de oorspronkelijke apsis van de twaalfde eeuw niet is gevestigd. Latere veranderingen, zoals de bouw van de klokkentoren in 1839 of de vernietiging van de noordelijke kapel in 1884, getuigen van een complexe architectonische geschiedenis.

In de 18e eeuw werden de interventies bevestigd op het zuiden (1753) en het noorden (1783), terwijl in de 19e eeuw, het gebouw onderging grote restauraties, met name in 1839 en 1865, het jaar van de bouw van een nieuwe kerk in het dorp Dohenneuc. De oude kerk, geclassificeerd als een historisch monument voor zijn 12e eeuwse portaal in 1964, behoudt opmerkelijke elementen zoals hedendaagse glas-in-lood ramen, een houten stand en een gecoate kluis. Zijn begraafplaats, overgebracht in 1866, nog steeds gehuisvest grafstenen tot het begin van de 20e eeuw.

Onder de opmerkelijke ontdekkingen bevinden zich een sarcofaag met een gelode hart en botten, opgegraven in 1884 onder het plaveisel, evenals de vermelding van een gesneden graf van de 16e eeuw, nu uitgestorven, die een man van wapens en Perette de l'Argentaye, dame van Montbran vertegenwoordigen. Deze elementen benadrukken de begrafenis- en herdenkingsrol van het gebouw, gekoppeld aan lokale adellijke families zoals de Malestroit en Largentaye, waarvan de wapens ooit op een kerkraam lagen.

De Saint-Lunar kerk illustreert aldus een rijke historische stratificatie, van de mogelijke Gallo-Romeinse oorsprong tot de middeleeuwse en moderne transformaties. De geleidelijke stopzetting na 1865, ten gunste van een nieuwe plaats van eredienst, maakt het een waardevol getuigenis van de architectonische en sociale evolutie van het platteland Bretagne.

Externe links