Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Villa Les Palmiers is een imposante Nice residentie gebouwd in de jaren 1870, geïnspireerd door de Italiaanse Renaissance en neoclassicisme. Het is onderdeel van de Palladiaanse trend, populair in Engeland en de Verenigde Staten op dat moment. Sinds 1963 is het de thuisbasis van de gemeentelijke archieven van Nice en is bijgenaamd het Paleis van Marmer vanwege zijn marmeren coating van Carrara. Het park, rijk aan subtropische soorten, maakt dit opmerkelijke architectonische ensemble compleet.

Oorspronkelijk behoorde het landgoed tot de bankier Honoré Gastaud, die in 1840 een exotisch park van 23 hectare ontwikkelde, beplant met daaraucaria's, palmbomen en ceders. Deze tuin trok persoonlijkheden zoals Tsarina Alexandra Feodorovna in 1858 en Napoleon III in 1860, tijdens de annexatie van Nice County. In 1871 kocht de Britse kunsthandelaar Ernest Gambart een groot deel van het landgoed en bouwde de huidige villa, ontworpen als ontvangstplaats en galerie voor zijn protegés, waaronder Rosa Bonheur.

Na de dood van Gambart in 1902 werd het landgoed overgedragen aan de Russische baron Alexander von Falz-Fein. De laatste herleefde het interieur in neo-Louis XV stijl en toevertrouwde de tuin aan Octave Godard. In de jaren 1950 werd de villa gebruikt als decor voor films als Lola Montès door Max Ophüls. Bedreigd door vernietiging in 1956, werd het gered door beschermende maatregelen, en het park werd een openbare ruimte.

In 1960 verwierf Nice de villa, die in 1963 werd omgevormd tot een gemeentelijk archief. Het park, bewaard gebleven ondanks amputaties voor stedelijke infrastructuur, werd opgenomen in de historische monumenten inventaris in 1993. Vandaag getuigen de villa en haar tuin, met hun fabrieken en decoratieve elementen, van de architectonische en landschapsgeschiedenis van de Riviera.

Toekomst

Sinds 1963 heeft het de gemeentelijke archiefdienst van de stad.

Externe links