Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Andé molen, gelegen in Andé in de Eure (Normandië), is een walsmolen waarvan de eerste records dateren uit het begin van de 15e eeuw, hoewel de aanwezigheid ervan wordt aangenomen uit de 12e eeuw. De twee stenen palen dateren uit deze middeleeuwse periode, terwijl de huidige structuur, in stroken hout, werd gebouwd in het midden van de achttiende eeuw. Dit type molen, waar het wiel onder de vloer wordt ondergedompeld en verstelbaar via cilinders, is uitzonderlijk goed bewaard gebleven en is een uniek voorbeeld in West-Europa. In 1875 stopte de activiteit na de bouw van de dam van Poses, die het niveau van de Seine veranderde.

In de 20e eeuw werd de molen een emblematische plaats van artistieke creatie dankzij Suzanne Lipinska. Deze laatste, die het in 1949 had geërfd, stichtte in 1962 de Association culturelle du Moulin d'Andé en transformeerde het pand in een ruimte gewijd aan kunst, literatuur en muziek. De site verwelkomde grote figuren zoals François Truffaut (die scènes maakte van de 400 Coups en Jules en Jim), Eugene Ionesco, of Georges Perec. In 1998 werd het Centre for Cinematographic Writing (Céci) opgericht, dat zijn rol bij het ondersteunen van de schepping versterkt.

De molen heeft in 1995 een historisch monument gebouwd voor zijn mechanisme en middeleeuwse palen en behoudt zijn molenkamer met zijn houten systeem (eindig, tandwiel, molenstenen). Het 15 hectare groot park, geregistreerd in 2008, herbergt nu een oranje theater, 35 kamers, vergaderzalen en een zomermuziekacademie. Deze hybride plaats, zowel industrieel erfgoed als culturele pool, illustreert de heruitvinding van historische sites ten dienste van de hedendaagse creatie.

Architectureel onderscheidt de molen zich door zijn houten panelenstructuur op basis van stenen gesneden palen, die zijn gebouwd op stelten. Het hangwiel, een zeldzaam kenmerk, wordt bediend door een uitschuifsysteem waardoor het zich kan aanpassen aan het waterniveau. Het huis van de molenaar, naast de molen, heeft dezelfde torchi lijst. Het geheel, bewaard in zijn oorspronkelijke staat, getuigt van de vindingrijkheid van pre-industriële maaltechnieken.

Het landgoed maakt ook deel uit van een beschermd natuurlandschap, tussen de Seinevallei en de kliffen van Andelle. Het park, met zijn tuinen, kassen en tuinhuisjes, is ontworpen om gebouwd erfgoed en omgeving te harmoniseren. Opvolgingsbescherming (1995 voor de molen, 2008 voor het park) markeert zijn erfgoedwaarde, terwijl het 20e eeuwse erfgoedlabel zijn culturele transformatie erkent als een dynamisch model van behoud.

Externe links