Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De voormalige Mahieu bleekinstallatie, gelegen in Erquinghem-Lys aan de oevers van de Lys, werd gebouwd in 1892 in het laatste kwartaal van de 19e eeuw. Behorend tot het textiel ensemble Auguste Mahieu, was het gewijd aan bleken en cremeren linnen garens en doeken. De fabriek werd gebouwd rond een geplaveide binnenplaats, met homogene bakstenen gebouwen: ontwatering workshops, drogen (inclusief een iconische kamer met houten windbreaks), en bleken met schuurtjes. Een intern spoorwegnet maakte het transport mogelijk van wagens tussen bleekbaden en drogers, die nu ontbreken.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de fabriek gedeeltelijk verwoest en werd het bedrijf pas begin jaren twintig hervat. Uiteindelijk werd de operatie in augustus 1955 stopgezet, waarna deze in 1962 werd verkocht aan de vestigingen Superia, een Belgische bromfietsmaatschappij. In 1985 door Ramery overgenomen, diende het als pakhuis voor bouwmateriaal. Het droogkamergebouw, dat in 2000 als historisch monument werd genoemd, is nu grotendeels ingestort (2023). In de omgeving, de arbeidersklasse stad Fort-Mahieu, samengesteld uit ongeveer 140 gezamenlijke huizen, getuigt van de sociale organisatie verbonden aan de fabriek.

Architectureel onderscheidt de fabriek zich door zijn houten frames, zijn zinkdaken of lange panelen, en zijn mechanische systemen zoals kettingen en katrollen voor het hanteren van tanks. De Rue des Frères-Mahieu, in een impasse, werd gesloten door de Lys, terwijl de ingang werd omringd door voormans kwartieren en een gebouw woonhuizen en garages. Deze site illustreert het textielindustrieel erfgoed van het Noorden, gekenmerkt door het gebruik van hydraulische kracht en een functionele ruimtelijke organisatie, typisch voor de fabrieken van die tijd.

Externe links