Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het voormalige klooster van Sauxillanges werd in 927 gesticht door Acfred van Aquitaine voor twaalf Benedictijner monniken. In het midden van de 10e eeuw werd hij een van de belangrijkste prioriteiten in Auvergne. De Romaanse kamer, waarschijnlijk daterend uit de 11e eeuw, en de dogische gewelfde delen van de 15e eeuw getuigen van de architectonische evolutie. Het huidige klooster, herbouwd in de zeventiende eeuw, is de enige grote vestige met het huis lichaam, die nog steeds huisvest deze middeleeuwse kamer.

De Clinisische monniken bezetten de plaats tot de Franse Revolutie. In 1840 vestigden de broeders van de christelijke scholen daar een school, voordat ze in 1904 werden verdreven. Het klooster omvatte ooit een verwoeste kerk, een massagraf voor de beenderen van de monniken en bijgebouwen (grotten, stallen, houthakkers). Alleen het rechthoekklooster blijft met zijn overdekte galerie en het hoofdgebouw, dat werd ontdekt in de 17e eeuw. Het ensemble werd in 1969 geclassificeerd als Historisch Monument voor de overige delen.

De zuidelijke vleugel, op het zuiden, gehuisvest de religieuze appartementen, uitgebreid door een open galerij die leidt naar de tuinen. Onder dit gebouw werden gewelfde kelders en bergruimtes (cuvages, stallen) ingericht. Het kerkhof van de monniken, gelegen in het klooster, werd geassocieerd met een massagraf waar de opgegraven botten werden opgeslagen. Vandaag de dag, de site, gelegen 8 Place du Huit Mai in Sauxillanges (Puy-de-Dôme), behoudt een gemiddelde locatie nauwkeurigheid (niveau 6/10) volgens de beschikbare bronnen.

Externe links