Crédit photo : Clem Rutter, Rochester Kent - Sous licence Creative Commons
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen
Tijdlijn
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100
200
300
400
500
600
700
…
1800
1900
2000
40–80 ap. J.-C.
Bouw van een aquaduct
Bouw van een aquaduct 40–80 ap. J.-C. (≈ 60)
Waarschijnlijk onder keizer Claude
IIIe siècle
Afbraak van het werk
Afbraak van het werk IIIe siècle (≈ 350)
Aardse sporen in de concreties
VIe siècle
Waarschijnlijk verlaten
Waarschijnlijk verlaten VIe siècle (≈ 650)
Verdacht einde van de operatie
1840
Rangschikking van de Gardbrug
Rangschikking van de Gardbrug 1840 (≈ 1840)
Eerste bescherming historisch monument
1984–1990
Nieuw archeologisch onderzoek
Nieuw archeologisch onderzoek 1984–1990 (≈ 1987)
Datum- en routestudies
2023
Ontdekking van een uitbreiding
Ontdekking van een uitbreiding 2023 (≈ 2023)
+2 km naar Saint-Quentin-la-Poterie
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Archeologische overblijfselen van het aquaduct en de percelen die door de route worden overgestoken of begrensd (zie kader B 330 tot 334, 337, 338, 340, 341, 388, 389, 391, 403 tot 407, 412 tot 414, 416, 468, 471 tot 473, 508 tot 510, 538, 548 tot 550, 564, 565, 568, 571, 572, 582 tot 586, 589, 641 tot 644, 646, 656 tot 661, 668, 669, 668, 691, 698, 698, 771, 804, 854, 858, 870, 950, 974, 975, 979): inschrijving bij beschikking van 14 augustus 1997
Kerncijfers
Émile Espérandieu - Archeoloog
Oprichtingsstudie in 1926
J.C. Gilly - Geochimist
Analyse van de concretiseringen (1986)
Claude - Romeinse keizer
Waarschijnlijke regel tijdens de bouw
Oorsprong en geschiedenis
Het aquaduct van Nîmes, gebouwd tussen 40 en 80 n.Chr waarschijnlijk onder keizer Claude, is een meesterwerk van de Romeinse techniek. Het verbond de bron van Eure nabij Uzes bij Nîmes voor ongeveer 50 km, kruising van de garrigue en kruising van de Gardon via de brug van de Gard. De lay-out, bestudeerd in 1926 door Émile Espérandieu en vervolgens van 1984 tot 1990, onthult twee fasen van het gebruik: optimale werking voor 150 jaar, gevolgd door afbraak uit de derde eeuw, met een waarschijnlijke stopzetting in de zesde eeuw. Recente ontdekkingen (2023) suggereren een uitbreiding van 2 km naar de Moulin Neuf in Saint-Quentin-la-Poterie.
De constructie combineert ongewapend beton, kalkmortel en kalksteen, met waterdichte coatings waaronder een roodachtige laag genaamd malta (kalmmelk en kwartszand). De constante helling van 25 cm/km maakte een stroom van 35.000 m3/dag mogelijk. Het werk, beschermd in verschillende fasen (classificatie van de brug van de Gard in 1840, opeenvolgende inscripties tussen 1979 en 1999), illustreert de Romeinse expertise in hydraulica. De overblijfselen, verspreid over 14 gemeenten van de Gard, omvatten bogen, bruggen en het kastelum divisorium van Nîmes, geclassificeerd in 1875.
De gebruikte materialen, butress, spacers en specifieke coatings tonen een duurzaam ontwerp. Geochemische analyses van de concreties (Gillely-studie 1986) zijn tot nu toe gebruikt voor exploitatie- en afnameperioden. Aquaduct, gedeeld eigendom (privé en departementaal), blijft een symbool van oud erfgoed, bestudeerd voor zijn rol in de watervoorziening van de Romeinse kolonie Nemausus (Nîmes).
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen