Crédit photo : Clem Rutter, Rochester Kent - Sous licence Creative Commons
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen
Tijdlijn
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100
200
300
400
500
600
700
…
1800
1900
2000
40–80 apr. J.-C.
Bouw van een aquaduct
Bouw van een aquaduct 40–80 apr. J.-C. (≈ 60)
Onder keizer Claude, volgens onderzoek.
Milieu du IIIe siècle
Begin van daling
Begin van daling Milieu du IIIe siècle (≈ 350)
Aardse sporen in het kanaal.
VIe siècle
Waarschijnlijk verlaten
Waarschijnlijk verlaten VIe siècle (≈ 650)
Geschatte afloop van de operatie.
1840
Rangschikking van de Gardbrug
Rangschikking van de Gardbrug 1840 (≈ 1840)
Eerste officiële bescherming.
1984–1990
Nieuw archeologisch onderzoek
Nieuw archeologisch onderzoek 1984–1990 (≈ 1987)
Datum en werking gespecificeerd.
7 mai 1999
Registratie van de overblijfselen van Saint-Gervasy
Registratie van de overblijfselen van Saint-Gervasy 7 mai 1999 (≈ 1999)
Bescherming van gekruiste percelen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Archeologische overblijfselen van het aquaduct en pakketten die door de route worden overgestoken of begrensd (cad. AA 49-52, 78-81; AD 33, 35, 48, 52, 54, 55, 69; AE 123, 124, 127 tot 129, 133, 172, 177, 178, 180 tot 183, 274 tot 276; AI 5, 9, 85, 89, 90, 93, 95, 107, 137, 155, 156, 184, 196, 198, 199): boeking bij beschikking van 7 mei 1999
Kerncijfers
Claude - Romeinse keizer
Regen tijdens de waarschijnlijke bouw.
Émile Espérandieu - Archeoloog
Oprichter studie in 1926.
Guilhem Fabre et Jean-Luc Fiches - Moderne archeologen
Onderzoek naar de route (1990).
Oorsprong en geschiedenis
Het meer van Nîmes, gebouwd tussen 40 en 80 n.Chr. onder keizer Claude, was bedoeld om de stad te voorzien van water uit de fontein van Eure bij Uzes. De 50 km lay-out, waaronder de beroemde Pont du Gard, toont uitzonderlijke technische knowhow, met een constante helling van 25 cm/km voor een stroom van 35.000 m3/dag. Onderzoek (1984-1990) onthulde twee fasen van het gebruik: een eerste actieve periode (II eeuw), gevolgd door een daling uit de derde eeuw, met een waarschijnlijke stopzetting in de zesde eeuw.
De constructie combineerde ongewapend beton, kalkmortel en kalksteen, versterkt door waterdichte coatings inclusief een roodachtig mengsel (maltha). Het gebouw werd versterkt door uitlopers en tussen muren. In 2023 breidde een ontdekking haar initiële route van 2 km uit tot de bronnen van de Moulin Neuf (Saint-Quentin-la-Poterie), wat een complexer dan gepland inzamelingsnetwerk suggereert.
De bescherming van het aquaduct werd gespreid: de brug van de Gard werd geclassificeerd in 1840, gevolgd door het castellum divisorium van Nîmes (1875) en andere resten (arch van Remoulins, bruggen van Vers-Pont-du-Gard) tussen 1979 en 1999. In Saint-Gervasy werden op 7 mei 1999 archeologische overblijfselen en percelen doorkruist door het aquaduct. Het boek illustreert Romeinse techniek en zijn aanpassing aan Garriguen reliëf.
In de 19e eeuw verdubbelde een tweede kanaal gedeeltelijk het oude aquaduct om de watervoorziening van Nîmes te handhaven. Geochemische (1986) en archeologische studies (Fabre, Records, 1991) hebben de werking ervan gespecificeerd, waarbij al in de derde eeuw sporen van degradatie werden onthuld. Vandaag de dag, zijn overblijfselen, verspreid over verschillende gemeenten van de Gard, blijven een belangrijke getuigenis van de Romeinse stedenbouw in Narbonnaise.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen