Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Aquaduct van Béziers (ook in de gemeenten Fouzilhon, Magalas, Puissalicon en Corneilhan) dans l'Hérault

Hérault

Aquaduct van Béziers (ook in de gemeenten Fouzilhon, Magalas, Puissalicon en Corneilhan)

    6 Route de Lenne
    34480 Gabian
Privé-eigendom; eigendom van de gemeente

Tijdlijn

Époque contemporaine
2000
8 décembre 1993
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Veertien delen van het Béziers-aquaduct (Box Gabian E 761, 764-766; Fouzilhon B 271-275, 277, 278; Magalas C 140, 141, 237-239, 241, 242, 319, 320, 324, 325, 310-312, 570-573, 575, 580, 576; D 19-22, 25-27; E 180, 181, 184-187, 625, 192, 193, 191, 195, 199, 202, 225, 226, 229, 230, 624; D 48, 56, 60 tot 62; Corneilhan AD 16, 17, 158; AE 30, 32, 63): registratie bij beschikking van 8 december 1993

Oorsprong en geschiedenis

De Beziers Waterway is een hydraulische constructie van verschillende gemeenten in het departement Hérault, waaronder Gabian, Fouzilhon, Magalas, Puissalicon en Corneilhan. Gerangschikt als een historisch monument, bestaat het uit veertien verschillende secties, verspreid over deze gebieden. De lijst in de inventaris van historische monumenten in opdracht van 8 december 1993 getuigt van het belang van het erfgoed, hoewel de exacte bouwperiode niet in de beschikbare bronnen is gespecificeerd.

De locatie van het aquaduct is gedocumenteerd met een nauwkeurigheid die als "passable" wordt beschouwd (noot 5/10), en zijn GPS coördinaten plaatsen het in het bijzonder in de buurt van de 8 Chemin de Lenne in Fouzilhon. De kadastrale percelen waarop de bescherming betrekking heeft, hebben betrekking op verschillende secties, wat wijst op een complexe verdeling over de gekruiste gemeenten. Eigendom zowel privé als gemeenschappelijk, de toegang en de modaliteiten van het bezoek zijn niet gedetailleerd, wat een voornamelijk historische en technische roeping suggereert.

Beschikbare bronnen, zoals het Monument, benadrukken zijn rol in het lokale landschap, maar geven geen informatie over zijn oorspronkelijke gebruik, sponsors of bouwtechnieken. Het gebrek aan gegevens over zijn openheid voor het publiek of aanverwante diensten (bezoeken, huisvesting) beperkt het begrip van zijn hedendaagse integratie in het toeristische erfgoed van de regio Occitanie.

In de bredere context van het begin van de 20e eeuw in Languedoc-Roussillon (nu Occitanie) waren aquaducten essentiële infrastructuurvoorzieningen voor de watervoorziening, die zowel landbouw, opkomende industriële activiteiten als de binnenlandse behoeften van de bevolking ondersteunen. Deze boeken weerspiegelden de technische uitdagingen van die tijd, vaak geleid door lokale of departementale initiatieven, in een regio die gekenmerkt wordt door progressieve demografische en economische groei.

De registratie 1993 markeert een officiële erkenning van zijn erfgoedwaarde, waarschijnlijk gekoppeld aan zijn zeldzaamheid, staat van instandhouding of architectonisch belang. De toegankelijke archieven laten echter geen sporen na van de gedetailleerde geschiedenis ervan, noch van de mogelijke restauraties of aanpassingen die de afgelopen decennia hebben plaatsgevonden. Zijn status als beschermd monument suggereert echter een wens om te behouden voor toekomstige generaties.

Tot slot wordt in de verwijzing naar de eigendom die door particuliere en publieke actoren wordt gedeeld, gewezen op de mogelijke beheers- en instandhoudingsproblemen voor dit soort erfgoed. Zonder verdere informatie over de huidige stand van zaken of plannen voor verbetering blijft de waterleiding van Béziers een stille maar belangrijke getuigenis van de hydraulische en industriële geschiedenis van de Hérault en Occitanie.

Externe links