Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het aquaduct van Nîmes, gebouwd tussen 40 en 80 n.Chr. waarschijnlijk onder keizer Claude, was bedoeld om water uit de fontein van Eure (bij Uzes) naar Nîmes te brengen voor ongeveer 50 km. De route stak de garrigue over en stak de Gardon over via de brug van de Gard, die leidde naar het kasteel van Nîmes. Onderzoek tussen 1984 en 1990 ter aanvulling van het onderzoek van Émile Espérandieu (1926) heeft twee gebruiksfasen aan het licht gebracht: een eerste optimale werkingsperiode (150 jaar met helder water), gevolgd door een geleidelijke afbraak uit de derde eeuw, gekenmerkt door aardlagen. Waarschijnlijk is het na de zesde eeuw gestopt met functioneren.

De constructie was gebaseerd op een verfijnde techniek: een ongewapende betonstraal (kalk en kalksteen morter), gemetselde rechte voeten bedekt met waterdichte coatings, en een kanaal bedekt met gewelven of platen. Een roodachtige zeehondenlaag genaamd malta (melkkalk gemengd met kwartszand rijk aan ijzeroxide) versterkt het werk. De gemiddelde helling van 25 cm/km meer dan 50 km maakte een stroom van 35.000 m3/dag mogelijk. Sommige afdelingen werden versterkt en versterkt. In 2023 werd een extra deel van de pijp ontdekt vóór de fontein d'Eure, wat een uitbreiding van de collectie wijst naar de bronnen van de Moulin Neuf (Saint Quentin-la-Poterie).

Aquaduct wordt beschermd door historische monumenten, verworven in fasen. De brug van de Gard werd geclassificeerd in 1840, gevolgd door het kasteel van Nîmes in 1875. Tussen 1979 en 1999 werden andere overblijfselen beschermd: bogen van Remoulins (1979), bruggen van Vers-Pont-du-Gard (1987), en delen van de gekruiste gemeenten (Uzès, Argilliers, Bezouce, enz.). Beschermde elementen zijn o.a. archeologische overblijfselen en percelen aan de route, waarbij privé- en gemeenschappelijke eigendommen worden gecombineerd. In Bezouce werden bij het decreet van 23 maart 1999 de lokale overblijfselen geregistreerd, met vermelding van hun kadastrale locatie.

De gebruikte materialen weerspiegelen een geavanceerde beheersing van de Romeinse techniek: hydraulische mortel, waterdichte coatings, en een berekende helling voor constante zwaartekrachtstroom. De analyse van wandbeslag is tot op heden gebruikt voor de fasen van gebruik en afname. Hoewel gedeeltelijk bekleed door een modern kanaal in de 19e eeuw, blijft het oude aquaduct een uitzonderlijke getuigenis van het Romeinse genie in Narbonnaise Gallië, een harmonieuze integratie van het garrigue landschap en kunstwerken zoals de brug van de Gard.

Externe links