Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De aquaducten van Arcueil en Cachan maken deel uit van het Medici aquaduct, gebouwd in het begin van de zeventiende eeuw onder impuls van Marie de Medici om drinkwater aan Parijs te leveren. Hij werd in 1623 in dienst genomen en veroverde de bronnen van Rungis (Val-de-Marne) en volgde een ondergrondse route van 12 km, doorboord met blikken en bruggen-aquaducten, waaronder Arcueil-Cachan, het enige overgebleven luchtwerk. Dit aquaduct, dat nog steeds in gebruik is, werd ontworpen om het paleis van Luxemburg en de fonteinen van de linkeroever te dienen en vervolgens verlaten.

Het project werd gelanceerd in 1609 onder Hendrik IV, met de aankoop van grond in Rungis. Na de moord op de koning herleefde Marie de Medicis het werk in 1612, waarbij de bouw werd toevertrouwd aan Jean Coingt en vervolgens aan zijn schoonzoon Jean Gobelain. De jonge Lodewijk XIII legde de eerste steen van de look van Rungis in 1613. Aquaduct werd voltooid in 1623, maar de volledige uitbreiding naar Parijs duurde vijf jaar. Een deel van de route is die van de Gallo-Romeinse waterwerken in Lutece, met een ondergrondse galerij van 1 m breed en ogen die onderhoud mogelijk maken.

In de 19e eeuw vonden er grote veranderingen plaats: het Parijse deel werd onder het Tweede Rijk ingedeeld en het water werd naar de Pantheonbekkens geleid (1843), daarna naar het Montsourismeer (1904). Arcueil-Cachan Waterbrug, 379 m lang en 18,86 m hoog, is geclassificeerd als een historisch monument in 1991. Vandaag de dag wordt het aquaduct, eigendom van de stad Parijs, gevoed door de wateren van de vlakte van Paray, de oorspronkelijke bronnen van Rungis zijn taries.

De Medici Waterway omvat 21 oppervlakte looks, waarvan sommige zijn geclassificeerd (zoals 1, 3 en 13), en 258 inspectie luiken. Zijn aanvankelijke debiet van 1,280 m3/dag werd verhoogd door extra vangsten in de 17e en 18e eeuw. Water, voorheen bekend om zijn helderheid, is nu ongeschikt voor consumptie als gevolg van verstedelijking. Het monument blijft een uitzonderlijke getuigenis van pre-industriële hydraulische techniek.

Onder de opmerkelijke elementen, de look no.1 bij Rungis (bekend als "Louis XIII look"), het kasteel van het Observatorium (nu Maison du Fontainerier), en de aquaduct brug van Arcueil-Cachan, ontworpen door Thomas Francine en Louis Métezeau. Deze laatste domineert de Bièvre vallei en steunt de rivier de Vanne sinds 1869. Het ensemble, geregistreerd met historische monumenten in 1988, illustreert de evolutie van watervoorzieningstechnieken gedurende vier eeuwen.

Externe links