Begin van het beroep Ier siècle (≈ 150)
Stichting Gallo-Romeinse Vicus
IVe siècle
Einde beroep
Einde beroep IVe siècle (≈ 450)
Progressieve stopzetting van het terrein
16 avril 1923
Indeling van de ruïnes
Indeling van de ruïnes 16 avril 1923 (≈ 1923)
Bescherming van versterkte structuren
17 novembre 1992
Registratie van overblijfselen
Registratie van overblijfselen 17 novembre 1992 (≈ 1992)
Uitbreiding van de archeologische bescherming
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Ruïnes van een Gallo-Romeinse versterkte structuur: indeling bij decreet van 16 april 1923; Archeologische overblijfselen in percelen (Box AB 284, 285, 305, 308, 316, 338, 339; AC 81 tot 89, 91, 99; X 79 tot 85, 88 tot 94, 96, 100 tot 104, 109, 111 tot 113, 127 tot 132, 327, 328, 331 tot 340; Y 38-48, 217, 224, 225): boeking bij beschikking van 17 november 1992
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen ontoereikend om historische actoren met betrekking tot de site te identificeren
Oorsprong en geschiedenis
De archeologische resten van de Gallo-Romeinse vicus van Senon getuigen van een voortdurende bezetting tussen de eerste en vierde eeuw. Deze locatie, gelegen in de huidige gemeente Senon (Meuse, Grand Est), was een typische Gallo-Romeinse agglomeratie (vicus), gekenmerkt door civiele en potentieel defensieve infrastructuur. De opgravingen en rechtsbeschermingen (classificatie in 1923, inscriptie in 1992) onderstrepen het belang ervan voor het begrijpen van stedenbouw en het dagelijks leven in Romeinse Lotharingen.
De Senon vicus, net als andere secundaire agglomeraties van Romeinse Gallië, speelde waarschijnlijk een rol als economisch en sociaal kruispunt voor de lokale bevolking. Beschermde overblijfselen omvatten ruïnes van een versterkte structuur en verspreide archeologische percelen, wat een complexe ruimtelijke organisatie suggereert. Gemengde eigendom (gemeentelijk en particulier) en gebrek aan details over de huidige toegankelijkheid beperken echter de diepgaande studie.
De locatie van de site, hoewel gedocumenteerd (bij benadering adres: 3 Ruelle des Bois), blijft nauwkeurig als "a priori bevredigend" (noot 6/10). Deze geografische onzekerheid, in combinatie met de schaarste aan visuele bronnen (een foto in licentie van Joel Creative Commons), weerspiegelt de uitdagingen van het behoud van archeologische sites op het platteland. De beschikbare gegevens zijn voornamelijk afkomstig uit de Merimée database en het Monumentum, zonder details van recente opgravingscampagnes.
