Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Romeinse ruïnes van Famars komen overeen met de oude stad Fanum Martis, een welvarend Gallo-Romeinse vicus tussen de eerste en vierde eeuw, gebouwd rond een tempel gewijd aan Mars. Op zijn hoogtepunt in de tweede eeuw bedekte de agglomeratie meer dan 150 hectare, met openbare baden, een theater en een oud netwerk. Na de vernietiging van Bavai, de hoofdstad van de Nervens, viel het verval van het Benedenrijk samen met zijn vestingwerken. De site herbergde ook een begraafplaats in het Lower Empire en de Upper Middeleeuwen.

De eerste ontdekkingen dateren uit de 17e eeuw, maar het waren de opgravingen van 1823 Gerangschikt in 1840 (eerste lijst van historische monumenten), werd de site opnieuw onderzocht in 2004 en 2012, met name tijdens de ontwikkeling van de Transalley technopole, wat leidde tot een verdere inscriptie in 2007 voor recente overblijfselen.

De vierde eeuwse castella had een monumentale ingang met een stoep met uitzicht op een riool in grote apparaten, illustraties laat Romeinse techniek. De thermale baden, onder de best bewaard gebleven, werden omgord met een courtine bekleed met exterieur metselwerk, terwijl een aquaduct en een monetaire schat werden opgegraven in de zeventiende eeuw. Deze overblijfselen tonen het strategische belang van Famars als zetel van een Belgische prefect tweede en militaire basis na het verlaten van Bavai.

Het hergebruik van de site in de Middeleeuwen wordt bevestigd door de aanwezigheid van een begraafplaats, wat een voortdurende bezetting suggereert ondanks de achteruitgang van de oude stad. Moderne opgravingen hebben de superimpositie van de tijdperken bevestigd, met sporen van handwerk (brons, aardewerk) en stedelijke infrastructuur (sewers, wegen). Het Valenciennes Museum toont enkele van de artefacten, waaronder basreliëfs en bronzen instrumenten, die een overzicht geven van het dagelijkse en religieuze leven van Fanum Martis.

De archeologische geschiedenis van de site wordt ook gekenmerkt door tekortkomingen: terwijl de wallen en thermen goed zijn gedocumenteerd, blijft de interne organisatie van de stad (habitats, workshops) gedeeltelijk onbekend. Recente campagnes zijn erop gericht deze lacunes op te vullen, vooral rond de technopole, waar in 2012 nieuwe overblijfselen werden ontdekt. De huidige locatie, in de buurt van Roger-Salengro Street, komt overeen met het bezit van het late castellam, waarvan de sloten nog zichtbaar zijn in het landschap.

Ten slotte weerspiegelt de rechtsbescherming van de site haar erfgoed belang: geclassificeerd in 1840 voor zijn Romeinse ruïnes, werd het uitgebreid in 2007 tot de overblijfselen opgegraven tijdens de archeologische diagnoses. Privé-eigendom, de site blijft gedeeltelijk toegankelijk, hoewel de waarde wordt beperkt door de integratie in een moderne stedelijke en economische ruimte.

Externe links