Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Arles arena's, gebouwd tussen 80 en 90 n.Chr. onder keizer Domitianus, maken deel uit van de Flaviaanse uitbreidingen van de stad. Dit monument, geïnspireerd door het Colosseum van Rome, is ontworpen om 25.000 toeschouwers in een setting gewijd aan grote shows, zoals gladiator gevechten. De architectuur, met zijn twee niveaus van arcades en 136 meter lengte, maakt het tot een van de grootste amfitheaters van de Romeinse Galliër, hoewel minder goed bewaard dan die van Nîmes.

Aan het einde van de zesde eeuw werden de arena's omgetoverd tot een bastide, een stadsfort met meer dan 200 huizen en twee kapellen, als reactie op toenemende onzekerheid. Deze residentiële functie bleef tot de 19e eeuw, toen de baron van Chartrouse, burgemeester van Arles, onteigeningen lanceerde om het monument te herstellen. In 1840 noemde Prosper Mérimée de arena's als een historisch monument, dat het begin van hun behoud markeerde.

De arena's keerden terug naar hun feestelijke roeping in 1830 met Taurin-shows, die een Romeinse traditie hielden die aangepast was aan de lokale gebruiken. Geclassificeerd als Werelderfgoed van UNESCO in 1981, ondergaan ze grote restauraties, zoals die tussen 2003 en 2013 onder leiding van Alain-Charles Perrot. Tegenwoordig zijn er stierenvechten, Camargua-races, concerten en re-enactments van gladiatoren die vechten, het erfgoed en het culturele leven mengen.

Het amfitheater heeft kunstenaars als Van Gogh en Picasso geïnspireerd en verschijnt in moderne werken, zoals het spel A Plague Tale: Requiem (2022) of de film Happy die Ulysse leuk vindt. Zijn geschiedenis weerspiegelt zowel de Romanisering van Gallië, middeleeuwse aanpassingen en hedendaagse inspanningen om dit symbool van de oudheid te behouden.

De restauratiewerkzaamheden, uitgevoerd in samenwerking met het Institute for Research on Ancient Architecture (IRAA), maakten het mogelijk de structuur te consolideren en de archeologische kenmerken ervan te bestuderen. Fotogrammetrische onderzoeken en analyses begeleidden de interventies, zoals overspanning 45, als referentie voor de andere delen. Deze inspanningen maken deel uit van bredere projecten, zoals MINOTEC, gericht op de waardering van de oude locaties van de show in Europa.

Externe links