Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De herberg van Peyrebeille, gelegen nabij Lanarce in Ardèche, kreeg een macabere reputatie in het begin van de 19e eeuw. Tussen 1818 en 1830 werden zijn eigenaren, Pierre en Marie Martin, evenals hun huiselijke Jean Rochette, beschuldigd van moord en diefstal tussen vijftig en honderd reizigers. Alleen de dood van Jean-Antoine Enjolras, gevonden in 1831 met de gebroken schedel, is formeel vastgesteld. Hun verdachte fortuin (30.000 gouden frank) en onverklaarbare verdwijningen van klanten voeden geruchten, transformeren het hostel in een symbool van terreur.

Het proces van de vier monsters werd geopend in juni 1833 in Privas, in een gespannen politiek klimaat. De Ardechi royalisten, wiens Martins dicht bij elkaar staan, zijn het doelwit van partijdige gerechtigheid. Ondanks het gebrek aan solide bewijs voor de meeste misdaden, worden de verdachten ter dood veroordeeld voor moord, vier pogingen en zes overvallen. De dubieuze getuigenis van de bedelaar Laurent Chaze, geïnterpreteerd in het Frans sinds l'occitan, speelt een sleutelrol. Op 2 oktober 1833 in de binnenplaats van de herberg werden hun hoofden gestolen en gevormd, nu bewaard in het museum van Crozatier.

De zaak maakt deel uit van een context van boerenopstanden (kanonnenopstanden, oorlog van de koninklijke bossen) en spanningen tussen royalisten en liberalen. De Martins, gezien als relais van de lokale adel, werden zondebok. Hun executie, tegenover 30.000 mensen, markeert het hoogtepunt van snelle gerechtigheid. In de 20e eeuw werd de herberg omgetoverd tot een museum, terwijl historici als Thierry Boudignon vraagtekens zetten bij de schuld van de beschuldigde en een rechtsmiskraam oproepen op basis van geruchten en manipulaties.

Het gebouw, weinig gewijzigd sinds 1831, herbergt nu een museum dat de zaak reconstrueren, met oud meubilair. In de buurt werden een hotel-restaurant en een benzinestation toegevoegd. De Red Inn inspireert ook populaire cultuur: films (Autant-Lara in 1951, Krawczyk in 2007), boeken (Balzac, niet verbonden, maar ook Félix Viallet of Michel Peyramaure), en zelfs een bordspel (L Zijn verhaal vraagt nog steeds de bouw van zwarte legendes en gerechtelijke driften.

In tegenstelling tot een ontvangen idee, de uitdrukking kwam niet uit de herberg heeft geen verband met Peyrebeille: het is voorafgaand aan de zaak. De doodsmaskers van de folteraars, blootgesteld aan Puy-en-Velay, herinneren zich dit proces waar collectieve angst heerste over de rede. Sommige historici, zoals Boudignon, wijzen op de tekortkomingen van het onderzoek: Enjolras kan gestorven zijn aan een hartaanval, en Rochette's bekentenissen (vervloekte meesters...) kunnen eerder de psychologische druk weerspiegelen dan de realiteit.

Externe links