Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Autin borstelwinkel van Saint-Félix, gelegen aan de oevers van de Thérain, heeft zijn oorsprong in een seigneuriële tarwemolen genoemd in de 16e eeuw als een afhankelijkheid van de abdij Saint-Lucien de Beauvais. In 1839 werden de industriëlen Acchez en Leclerc, die voor een zagerij een weir en drie hydraulische wielen installeerden, als National Good bij de Revolutie aangekocht na tot 1766 bij de Benedictijnen te hebben behoord. De activiteit evolueerde naar borstelen na de overname in 1892 door Fleury-Cossart, die de productie van tandenborstels ontwikkelde met behoud van het werk van de los.

In 1864 liep de site onder leiding van Mascré, die een zagerij en een wasserij vestigde en het begin van zijn industriële roeping markeerde. Rond 1880 werden grote uitbreidingen doorgevoerd, waaronder de toevoeging van drie loodsen (datum 1884) in de tweede workshop. De werkgever huisvesting, gemaakt van baksteen en steen, dateert waarschijnlijk uit deze periode of uit het Fleury-Cossart tijdperk. In 1910 verwierf Albert Autin de fabriek en moderniseerde de infrastructuur en voegde er rond 1920 vier cheds aan toe en rond 1950 nog drie.

De fabriek onderhoudt uitstekende 19e-eeuwse apparatuur, waaronder een verticaal hydraulisch wiel van het type Poncelet (1830 De handelsmerken van Falconia (circa 1895) voor tandenborstel en dokter Grange (circa 1920) voor dassen getuigen van zijn commerciële invloed. Gesloten in 1979, werd de borstelwinkel geclassificeerd als een historisch monument in 1990 voor zijn gebouwen (West en Oost mosselen, loodsen, hydraulische wielen) en omgezet in een museum in 1994, het behoud van originele machines, gereedschappen en mechanismen.

Architectureel combineert de site middeleeuwse elementen (steenspoor van de Oost-molen, uitlopers) en industriële (stenen werkplaatsen, schuren, dak in mechanische tegels). De deels middeleeuwse West Mill en de East Mill, met zijn intacte hydraulische mechanismen, illustreren de overgang tussen traditioneel vakmanschap en de industriële revolutie. Het Sagebien type wiel en borstelgereedschap (gatgatmachines, maaiers) vullen dit uitzonderlijke technische erfgoed aan.

Sociaal gezien heeft de fabriek rond 1910 tot 125 werknemers in dienst, een cijfer dat in 1970 is gedaald tot 40 werknemers, als gevolg van de economische veranderingen van de 20e eeuw. Zijn geschiedenis kruist die van de lokale abdijen (Saint Lucien de Beauvais), de Bien Nationaux, en landelijke industrialisatie, terwijl hij documenteert de evolutie van de ambachten van borstelen, tablets en knopen maken in de Hauts-de-France.

Externe links