Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Linas-Montlhéry Autodrome, ingehuldigd in 1924, werd geboren uit de ambitie van Alexandre Lamblin, een industriële enthousiaste van mechanische sporten. Dit innovatieve circuit, ontworpen door architect Raymond Jamin, combineert een 2,5 km ovale snelheidsring met schuine bochten en een 12,5 km lange weg. Gebouwd in zes maanden met 1.000 ton staal en 8.000 m3 beton, maakt het gebruik van avant-garde technieken zoals prefab elementen en Cold Asfalt coating. De opening markeert een revolutie voor motorsporten in Frankrijk, het aanbieden van een plaats gewijd aan records en wedstrijden.

Vanaf het begin werd het autodrome een tempel van records: in twee maanden werden er bijna 100 wereldrecords verslagen, vooral dankzij de verlichting die nachtproeven mogelijk maakte. Tussen 1925 en 1939 werd 86% van de wereldcarrecords vastgesteld. Het circuit biedt prestigieuze Grand Prix, zoals die van de Automobile Club de France (ACF) in 1925, maar ook motorrijders en fietsers. De financiële problemen en het kostbare onderhoud leidden echter tot zijn faillissement in 1926 en zijn verkoop aan de Nationale Estate in 1939.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het autodrome aangevraagd als een militair trainingskamp, vervolgens internering voor nomaden en zigeuners (1940-1942). Na 1944 werd het geleid door UTAC (Union Technique de l'Automobile et du Cycle), waardoor het een centrum werd voor technische tests en wedstrijden. Ondanks renovaties (tribunalen, gateways, chicanes) veranderen de veiligheidsnormen en gaat de certificering voor wedstrijden verloren in 2004. Sinds 2010 maakt een beperkte certificering amateurritten en historische evenementen mogelijk, zoals Les Grandes Heures Automobiles.

De autodrome wordt ook gekenmerkt door drama, met de dood van beroemde coureurs zoals Antonio Ascari (1925) of Louis Rosier (1956). Hij kreeg echter onvergetelijke prestaties, zoals de recordsnelheid van Raymond Sommer (238 km/h in 1939) of de 1000 km van Parijs, het vlaggenschip evenement van de jaren 1950-1970. Tegenwoordig combineert de site industrieel erfgoed (het 20e eeuwse erfgoedlabel), een testcentrum voor autonome voertuigen, en een geheugenplaats voor mechanische sporten.

Naast de auto's heeft het circuit fietsrecords zoals Léon Vanderstuyft (107 km/u op de fiets in 1924) en motorrijders, met merken als Norton of Peugeot. Er worden legendarische wedstrijden gehouden, zoals de Bol d'or (moto) of het Comenmen Critérium (fiets). Het autodrome diende ook als een filmische setting, met name in Un homme et une femme (1966) met Jean-Louis Trintignant. De erfenis ervan wordt voortgezet dankzij de bescherming van verenigingen en jaarlijkse evenementen die haar geschiedenis vieren.

Externe links