Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Station Toulouse-Matabiau, gelegen in het gelijknamige district, werd in 1856 ingehuldigd door de Compagnie des chemins de fer du Midi om Bordeaux met Sète te verbinden. Dit project maakt deel uit van de wens om de verbindingen tussen de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee te moderniseren en te concurreren met het Canal du Midi. Het oorspronkelijke gebouw in neoklassieke stijl werd gezegend door bisschop Miolland toen hij opende.

Tussen 1903 en 1905 ontwierp architect Marius Toudoire, bekend om zijn prestaties als Gare de Lyon in Parijs, het huidige stenen passagiersgebouw in Saintonge. Deze laatste, uitgebreid in een Haussmanniaanse stijl, bevat wapenschilden uit de 26 steden bediend door het Midi netwerk. Het station werd een strategisch kruispunt met de toevoeging van de lijnen naar Bayonne (1867) en Brive-la-Gaillarde (1864), die zijn centrale rol in het zuidwesten consolideren.

Het station werd in 1984 als historisch monument geregisseerd en werd gerenoveerd, zoals de toevoeging van een zesde dok in 2009 om een groeiend aantal bezoekers (9 miljoen per jaar in 2009) te ontmoeten. Sinds 2017 heeft TGV's Toulouse in 4u17 via de LGV Sud Europe Atlantique met Parijs verbonden. Het Grand Matabiau project, gelanceerd in de 21e eeuw, voorziet in een volledige modernisering met vier parvis, een Halle des Transports, en een vegetatie van de buurt om de komst van de LGV Bordeaux-Toulouse te begeleiden.

De naam Matabiau komt voort uit de occitaanse mata buòu ("doden van de os"), ofwel gekoppeld aan een christelijke legende (de dood van een stier die de heilige Saturnin in 250) of aan de oude slachthuizen van de buurt. Het station, het hart van het TER Occitanie netwerk, omvat ook ontwikkelde intermodaliteit: metro (lijn A), stedelijke bus, en een busstation verbonden met regionale en internationale bussen.

De metalen hallen over de sporen, typisch voor de 19e eeuwse spoorwegarchitectuur, en de 26 wapenschilden versieren de gevel sinds 1906 herinneren aan de geschiedenis van de Compagnie du Midi. Het station, eigendom van de SNCF, blijft een symbool van vervoersinnovatie, tussen industrieel erfgoed en hedendaagse kwesties van duurzame mobiliteit.

Externe links