Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De bank-rest van de keizerin, gelegen in Woerth, dateert uit het 3e kwart van de 19e eeuw. Dit type Elzas monument, vaak in zandsteen, werd gebruikt als tussenstop voor boeren die hun producten naar de markt brengen. De vrouwen legden hun manden op de berg, terwijl de mannen hun kappen daar neerlegden. Deze banken werden meestal omringd door kalkbomen om schaduw te bieden.

In 1853 liet de prefect van Bas-Rhin Auguste-César West hun bouw vrij ter ere van keizerin Eugenie, de vrouw van Napoleon III. In tegenstelling tot de banken van 1811 (gecreëerd voor de koning van Rome), werden de kosten gedragen door het departement, waardoor hun adoptie ondanks lokale terughoudendheid. In 1854 werden 448 exemplaren opgericht, maar velen verdwenen door nalatigheid of vandalisme.

Deze specifieke bank, ingeschreven in de Historische Monumenten in 1982, illustreert dit prefecturale initiatief. Zijn herdenkings- en utilitaire stijl weerspiegelt de plattelandsbehoeften van de tijd en markeert de symbolische greep van het Tweede Rijk in de Elzas. Na 1870, onder Duits bestuur, werden deze banken in 1910 als verouderd beschouwd, terwijl hun onderhoud werd opgegeven.

Elzas banken, vaak geassocieerd met bomen, symboliseerde ook de modernisering van de plattelandsinfrastructuur. Hun daling in de 20e eeuw valt samen met de ontwikkeling van het vervoer (karrots ter vervanging van portage) en de landbouwpraktijken. Vandaag de dag getuigen degenen die nog bestaan, zoals Wœrth, van dit wereldlijke en politieke erfgoed.

De bescherming van deze bank in 1982 maakt deel uit van een late herontdekking van deze monumenten, ooit als achterhaald beschouwd. De locatie op CD 27, vlakbij de Lembach Road, maakt het een toegankelijk overblijfsel van het keizerlijke en landelijke verleden. De materialen (Grès des Vosges) en de gestandaardiseerde vorm herinneren aan hun sociale en herdenkingsfunctie.

Externe links