Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Napoleontische banksteun van Bouxwiller is een typisch monument van de Elzas, gebouwd in de 19e eeuw om een rustplaats te bieden voor boeren die naar de markten gaan. Deze banken, vaak vergezeld van kalkbomen, mochten de lasten (manden op het hoofd of kappen op de rug) plaatsen tijdens haltes. Hun opvatting kwam tegemoet aan een praktische behoefte en symboliseerde een politiek initiatief in verband met Napoleon I.

Deze banken werden in twee grote golven gebouwd. De eerste, tussen 1811 en 1812, werd gelanceerd door de prefect van Bas-Rhin Adrien de Lezay-Marnésia om de geboorte van de koning van Rome, de zoon van Napoleon I en Marie-Louise van Oostenrijk te vieren. De prefect moedigde de gemeenten aan om deze toiletten elke 2,5 km te installeren, met een bankje en bomen voor schaduw, zodat de reizigers konden zeggen: "We zijn het de koning van Rome verschuldigd." De kosten werden gedragen door de gemeenten, waarvan sommige terughoudend waren vanwege de plaatselijke steun.

Een tweede golf vond plaats in 1854, onder de impuls van Prefect Auguste-César West, op het idee van zijn voorganger om de eerste verjaardag van het huwelijk van Napoleon III en Keizerin Eugénie te vieren. Deze keer nam de afdeling de kosten over, waardoor de bouw van 448 zandstenen banken in de Vogezen mogelijk werd. Deze monumenten, vaak beschadigd door tijd of verwaarlozing, werden gedeeltelijk beschermd in de jaren tachtig als onderdeel van het historische erfgoed.

Bouxwiller Bank, gedateerd 1854, is een voorbeeld van deze Tweede Rijk prestaties. Hij werd ingeschreven in de Historische Monumenten in 1988, waaruit zijn erfgoed belang. Het ontwerp, met een bovenste plaat voor lasten en een lagere bank, weerspiegelt de agrarische toepassingen van het tijdperk, hoewel deze praktijken daalde met de komst van modernere vervoermiddelen in het begin van de twintigste eeuw.

Tijdens de Duitse annexatie van Elzas na 1870 werden in 1906 en 1910 pogingen tot onderhoud besteld, maar werden als achterhaald beschouwd vanwege de ontwikkeling van de vervoersmodaliteiten. Desondanks hebben sommige banken, zoals die van Bouxwiller, het overleefd en worden ze nu beschermd voor hun historische en culturele waarde.

Externe links