Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Napoleontische banksteun van Bouxwiller is een typisch monument van de Elzas, opgericht om een rustplaats te bieden aan boeren die naar markten of beurzen gaan. Deze banken, vaak vergezeld van linden, mochten de lasten leggen (manden op het hoofd voor vrouwen, kappen voor mannen) en rusten tijdens de reizen. Hun ontwerp kwam tegemoet aan een praktische behoefte in een regio waar landbouw en lokale handel centraal stonden.

Deze specifieke bank werd rond 1854 in opdracht van de prefect van Bas-Rhin, Auguste-César West, in het kader van een departementaal initiatief op verzoek van keizerin Eugénie de Montijo. In tegenstelling tot de eerste banken van 1811, gefinancierd door de gemeenten om de geboorte van Napoleon I's zoon te vieren, werden die van 1854 gedeeltelijk gesubsidieerd door het departement. Deze tweede bouwgolf was ook bedoeld om de Elzasische economie na de voedselcrisis van 1846-1848 nieuw leven in te blazen.

De Bouxwiller Bank, gelegen op de departementale weg CD 232, werd gerestaureerd en beschermd als een historisch monument bij bevel van 9 mei 1988. Zoals veel van deze gebouwen overleefde hij de wisselvalligheid van de tijd, waaronder perioden van verwaarlozing onder Duitse annexatie (na 1870) waar zijn onderhoud werd opgegeven. De banksteunen, die aan het begin van de 20e eeuw als achterhaald werden beschouwd vanwege de ontwikkeling van de vervoerswijzen, zijn vandaag de dag historische getuigen van het Elzasische platteland.

De Napoleontische banksteunen onderscheiden zich door hun architectonische vorm: een bovenste plaat om de lasten te plaatsen, een onderbank om te zitten, en vaak bomen die voor schaduw worden geplant. In Bouxwiller belichaamt dit monument zowel het sociale nut als een politieke herdenking, gekoppeld aan Napoleontische regimes. Hun behoud sinds de jaren tachtig weerspiegelt de erkenning van hun historische en culturele waarde.

Externe links