Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame des Tables Basilica, gelegen in het hart van Montpellier, is een barok gebouw gebouwd tussen 1707 en 1748 onder leiding van architect Jean Giral. Oorspronkelijk was het de kapel van het Jezuïet College, nu het Fabre Museum. In 1802 verving het de voormalige kerk van Notre-Dame des Tables, verwoest in 1794, en werd de parochiekerk van de stad. Zijn naam roept de tafels op van geldwisselaars en kooplieden die zich rond de middeleeuwse kerk vestigden, podium op weg naar Santiago de Compostela.

De voormalige kerk van Notre-Dame des Tables, gelegen op het huidige plein Jean-Jaurès, gedateerd uit de 11e eeuw en werd meerdere malen herbouwd na verwoestingen in verband met de oorlogen van de religie. In 1621 werd het geschoren door de protestanten, daarna herbouwd tussen 1650 en 1655 voordat het definitief werd vernietigd in 1794. Slechts een paar overblijfselen van zijn crypte blijven over, getransformeerd in een museum (museum van het oude Montpellier).

De huidige basiliek, opgericht als een kleine basiliek door paus Pius XII in 1939, herbergt een rijk artistiek erfgoed: een marmeren altaarstuk van Auguste Baussan (1853), een koororgel van Théodore Puget (1893) en een schilderij van Jean-Charles Nicaise Perrin, L'Assomption (1804), geclassificeerd als een historisch monument. Het hoofdorgel, gebouwd door Dom Bédos de Celles tussen 1751 en 1752, werd in 1805 overgebracht van de abdij van Saint-Thibéry. Het is meerdere malen hersteld, met name in 1995.

De basiliek heeft drie klokken, waaronder een 1,7-ton hommel gesmolten in 1946 en genaamd Victoire-Etienne-Adrienne. In 2025 werd het uitgeroepen tot een van de tien jubileumkerken van het bisdom Montpellier voor het Jubileum van Hope. Sinds 2002 is het onderdeel van de kathedraal van Montpellier parochie, die de kerken van het centrum van de stad samenbrengt.

Het heiligdom is nauw verbonden met de geschiedenis van Montpellier, waarvan hij de beschermheilige is met Sint-Firmin. De architectuur en meubels weerspiegelen de religieuze en artistieke evolutie van de regio, van de middeleeuwen tot de hedendaagse tijd. Het gebouw, dat in 1938 werd genoemd als historisch monument, blijft een actieve plaats van eredienst en een getuige van het Occitaanse barokke erfgoed.

Externe links