Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De artilleriebatterij van En Tal, gelegen op Île-d'Houat in Bretagne, werd gebouwd in het 3e kwart van de 19e eeuw, na de bouw van het nabijgelegen fort in 1857. Het ontwerp vereiste grondverzet (krabben en emplacement) om het model 1846 bewaker lichaam te beschermen tegen vijandelijk vuur. De structuur onderscheidt zich door zijn kwadraat ster schouder en zijn getrotseerde envelop, beide intact, zonder verandering sinds hun bouw. Deze aanpassingen weerspiegelen de militaire technieken van die tijd, gericht op het optimaliseren van de kustverdediging tegen maritieme aanvallen.

De batterij werd vermeld in de historische monumenten in opdracht van 30 oktober 2000, met erkenning van zijn erfgoed waarde. De site, geïdentificeerd onder de AH 2 kadastrale referentie, behoudt zijn architecturale integriteit, met name dankzij het ontbreken van denaturering van de wachtkorpsen en defensieve structuren. De GPS coördinaten die beschikbaar zijn plaats het monument in de buurt van de Tal verbinding, op de stad Île-d'Houat (code Insee 56086), in het departement Morbihan. Volgens de Merimée-gegevens is de nauwkeurigheid van de locatie redelijk (noot 5/10).

Er is geen informatie beschikbaar over de specifieke architecten, ingenieurs of sponsors van de batterij. De bronnen vermelden alleen haar rol in het Bretonse defensieve systeem van de 19e eeuw, een periode die gekenmerkt wordt door de modernisering van de vestingwerken in het licht van de ontwikkelingen in de marine artillerie. De batterij illustreert dus de aanpassing van Franse militaire strategieën na de Krimoorlog (1853-1856), hoewel dit conflict niet expliciet wordt vermeld in de geraadpleegde documenten.

Externe links