Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Muschel batterij, ook wel de Gironde batterij genoemd, werd tussen 1943 en 1945 gebouwd door het Duitse leger in het Coubre bos bij La Tremblade. Gebouwd in de Atlantic Wall, het was om vier 240 mm marine geweren, teruggevonden uit een Franse Danton-klasse slagschip. Slechts twee blokhuizen waren voor het einde van de oorlog uitgerust, de anderen bleven onvoltooid of uitgerust met valse wapens.

De batterij, gecodificeerd Stp 50 en geleid door de Duitse marine (Marine-Küsten-Batterie Gironde), was gericht op de Gironde estuarium om de toegang te controleren. De kanonnen, gemonteerd op S542-type versterkte betonnen behuizingen, konden draaien op 360° en werden beschermd door 6-20 cm dikke borstplaten. Hun schietpartij werd geleid door telemetrie en radio, met een nabijgelegen Mirador dienst als commandopost.

In april 1945, toen Royans zak werd vrijgegeven, werd de batterij gebombardeerd en vernietigd door Franse troepen. De overblijfselen, genoemd als historische monumenten in 2002, omvatten nu de vier betonnen structuren, zonder hun kanonnen. De site werd verdedigd door een mijnenveld (Muschel) en luchtafweerinstallaties, wat haar strategische rol in de Duitse kustverdediging weerspiegelt.

De bouw begon eind 1943 door de Todt organisatie en mobiliseerde ongeveer 80 Duitse kanonniers onder leiding van Kapitänleutnant Werner Schmidt-Tebelmann. Ondanks zijn onvolledigheid illustreert de batterij de militaire inspanningen van de nazi's om de Franse kust tijdens de Tweede Wereldoorlog te controleren. De kanonnen kwamen van het slagschip Condorcet, ontwapend in Toulon in 1943.

Blokkenhuizen, 250 meter uit elkaar, waren genummerd van I tot IV. Alleen I en II kregen operationele wapens, terwijl III en IV aas leverden. De site, omringd door prikkeldraad en geïntegreerd in een defensienetwerk inclusief een nachtradar, werd verlaten na de Duitse overgave op 17 april 1945.

Externe links