Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Grandval boerderij, gelegen in het gelijknamige gehucht Saint-Trivier-de-Courtes (Ain), is een typisch voorbeeld van boerderijen in de regio. De architectuur wordt gekenmerkt door een zwak hellend dak, karakteristiek voor de boerderijen van de Ain, en een imposante boekweit open haard versierd met een mitre van Romaanse inspiratie. Dit laatste element, dat precies uit 1503, getuigt van een constructie vóór de 17e eeuw, toen de rest van de boerderij werd gebouwd of gerenoveerd.

De Saracen-kachel werd in 1925 geclassificeerd als historische monumenten, die zijn uitzonderlijke erfgoedwaarde erkennen. De hele boerderij, inclusief de verschillende gebouwen, werd geclassificeerd in 1981. Deze dubbele classificatie onderstreept het historische en architectonische belang van de site, die zowel de technieken van de landelijke bouw van de Bresse als de evolutie van de boerderijen tussen de 16e en 18e eeuw illustreert.

De site is gelegen in het departement Ain, in de regio Auvergne-Rhône-Alpes, een gebied gekenmerkt door een sterke agrarische traditie. De boerderij van Grandval, met zijn beschermde elementen (kadastre B 239), belichaamt het landelijke erfgoed van de Bresse, tussen laat middeleeuwse erfgoed en aanpassingen van klassieke eeuwen. Het bij benadering adres, 570 Route de Grandval, maakt het mogelijk om het te plaatsen in een omgeving nog steeds gekenmerkt door agrarische activiteit.

De beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, bevestigen zijn status als historisch monument en zijn potentieel voor publieke blootstelling, hoewel de praktische informatie (bezoeken, accommodatie) niet gedetailleerd is. De nauwkeurigheid van de locatie wordt geschat op 6/10, wat wijst op een bevredigende maar perfecte kennis van de exacte locatie.

Het bedrijf maakt deel uit van een regionale context waarin de landbouw de economie en het landschap lang heeft gestructureerd. Boerderijen zoals Grandval dienden als zenuwcentrum voor boerderijen, waarbij habitats, opslagruimten en productverwerkingslocaties werden gecombineerd. Dankzij hun behoud kunnen we de levensstijlen en landbouwtechnieken van de moderne tijd begrijpen, tussen traditie en innovatie.

Tot slot herinnert de Sarrasin haard, een emblematisch element, aan de uiteenlopende architectonische invloeden die de regio hebben doorkruist, waarbij Romaanse erfgoed en lokale aanpassingen worden gemengd. Zijn vroege rangschikking (1925) weerspiegelt een avant-gardistisch erfgoedbewustzijn, ruim vóór de algemene bescherming van de site in 1981. Deze vertraging benadrukt de uitzonderlijke waarde van dit element ten opzichte van het gehele bedrijf.

Externe links