Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Louis-Henri Delarue wolwevenfabriek, gelegen in Elbeuf, Seine-Maritime, werd aan het eind van de 18e eeuw opgericht op een uitgestrekte grond verworven in 1785 en 1792 tussen Rue Guynemer (toen rue Saint-Jean) en de Rivière du Puchot. De set bestond aanvankelijk uit steen- en houtwevenworkshops, een verfwinkel (vandaag vernietigd) over de Puchot, en een managementhotel. De gebouwen, georganiseerd rond een rechthoekige binnenplaats, blended kalksteen, baksteen en leisteen, met architectonische details zoals Sint Andrew kruisen en driehoekige of curvilineaire frontons.

In 1802 bezocht de eerste consul Bonaparte de fabriek, een gebeurtenis die werd herdacht door een plaquette die vandaag nog zichtbaar is. Deze periode viel samen met de verhuizing van het huis van de werkgever naar het westen, zijn bestelde gevel geven op een park. In 1842 maakte Louis-Henri Delarue Jr. gebruik van de piercing van Rue de la Halle om een derde stenen huis te bouwen met een geharpen ketting. De fabriek, een symbool van de Elbeuaanse wolindustrie, stopte zijn activiteit in de 19e eeuw.

Het gebouw werd in twee fasen als historische monumenten genoemd: de gevels, daken, een smeedijzeren trap en de "gele lounge" (voormalige nisruimte) op 27 april 1976, toen alle overige elementen, waaronder de herdenkingsplaat, op 6 december 1993. Vandaag de dag worden de resterende werkgeverswoningen en werkplaatsen gerehabiliteerd tot woongebouwen, wat de aanpassing van het industriële erfgoed weerspiegelt.

De constructie weerspiegelt de technieken en architectonische stijl van de late 18e en midden 19e eeuw, met lokale materialen zoals middelgrote kalksteen of grote apparaten. De beschuldigingen van de houten ramen, de balkons ondersteund door kolommen, en de dakramen van de zolder illustreren deze knowhow. De fabriek maakt deel uit van het Noorse industriële landschap, gekenmerkt door wolproductie, een belangrijke activiteit van Elbeuf op dat moment.

Historische bronnen, waaronder Monument archieven en beschrijvingen, benadrukken het belang van deze site in de regionale economische geschiedenis. Bonaparte's bezoek in 1802, hoewel kort, getuigt van zijn invloed. Latere transformaties, zoals de toevoeging van het huis aan de Rue de la Halle in 1842, tonen een architectonische en functionele evolutie gekoppeld aan industriële en stedelijke behoeften.

Externe links