Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Bel-Air boerderij, gelegen in de plaats Bel-Air aan de gemeente Frangy (Haute-Savoie, Auvergne-Rhône-Alpes), is een architectonisch complex bestaande uit een huis van de 15e Geklasseerd als historisch monument in 2010, illustreert het de historische wijnbouwactiviteit van de regio, met overblijfselen zoals een pers en gewelfde kelders. De 18e eeuwse geschilderde decoraties, herontdekt in 2004, en de outdoor dovecote, symbool van nobiliair privilege, maken het een opmerkelijke site.

Het landgoed, gerenoveerd in 1678 door de familie Bouvier (notarissen en boeren), ging in de 18e eeuw over naar het Chaumontet, dat zich uitbreidde en verfraaide. Philibert Chaumontet, notaris bij Frangy (1773 Verkocht op veiling in 1819, bleef de boerderij in de familie tot het begin van de 20e eeuw, voordat werd gekocht door Gruffy boeren. Bedreigd door de vernietiging in 2009, de inscriptie als historisch monument laat zijn behoud toe, ondanks moderne agrarische transformaties.

Het huis lichaam, georiënteerd oost-west, behoudt defensieve elementen (moord, spiraaltrap) en 18e-eeuwse Franse plafonds. De geschilderde decoraties, toegeschreven aan een anonieme piemontees kunstenaar, vertegenwoordigen maritieme scènes en landschappen, terwijl de dovecote, gebouwd na 1730, weerspiegelt de sociale status van de eigenaren. Het 17e-eeuwse hydraulische systeem, met inbegrip van een aquaduct en een openbare wasbeurt, is een bewijs van de landelijke techniek van de tijd.

De boerderij produceert wijn (Roussette de Savoie, Gamay) tot de jaren zestig, in een gebied dat bekend staat om zijn wijnen. Tegenwoordig, bezet door particuliere eigenaren, is het niet toegankelijk voor het publiek, maar uitzonderlijke bezoeken kunnen worden georganiseerd. Zijn inscriptie in de titel van historische monumenten omvat het huis, de dovecote, het washuis, de put en de bijgebouwen, ondanks spanningen met het stadhuis van Frangy tijdens de bescherming.

Bedreigingen van vernietiging in 2009, gekoppeld aan een project om een landelijke weg uit te breiden, mobiliseerde de eigenaren en leidde tot het besparen van media-dekking. De geschilderde decoraties, gemaskerd in de twintigste eeuw, zijn gedeeltelijk gerestaureerd, onthullende taferelen van het 18e eeuwse leven. De seculiere kastanjeboom en de muren van de Italiaanse tuin (17de eeuw) completeren dit erfgoed, gekenmerkt door de Erfgoedstichting en lid van het Historisch Huis.

Externe links