Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De abdij van Saint-Papoul, oorspronkelijk gesticht in de achtste eeuw door kluizenaars, wordt voor het eerst genoemd in 817 in een capitulair van Louis le Pieux. Het werd in de 11e 12e eeuw belangrijk, met vermelding in pauselijke bubbels en regionale raden. In de 13e eeuw werd ze een lokale economische acteur, die seigneuries als Villespy (1209) aannam en een kleine rol speelde tijdens de Albigois Kruistocht. De kerk, de romaanse architectuur (de 12e eeuw) en de gotische (de 14e eeuwse klooster), huizen sculpturen toegeschreven aan de Meester van Cabestany.

In 1317 richtte paus Johannes XXII het bisdom St.Papoul op en veranderde de abdij in een kathedraal tot aan de revolutie. Het bisdom, afgebakend in 1318, heeft vijftig kerken en prioriteiten. Oorlogen (pillage door roadmens in 1361, Bourguignons in 1412) en aardbevingen (15e eeuw) beschadigde gebouwen, waarvoor restauraties nodig waren, met name onder bisschop Pierre Soybert (1426 In de 17e tot 18e eeuw beleefde de abdij een nieuwe boom met de reconstructie van het bisschoppelijk paleis en de installatie van een orgel in 1740.

Het klooster, een gothic Languedociër meesterwerk (14de-14de eeuw), presenteert hoofdsteden gesneden met plantaardige en dierlijke motieven, evenals historische scènes zoals de Aanbidding van de Magi. De kerk bewaart een geheim meubilair (stallen, relikwieën, 17e eeuwse schilderij) en een barokke baldaquin die het schip van het koor scheidt. De capitulaire kamer, de tijdgenoot van het klooster, draagt de armen van Bernard de La Tour, laatste abt en eerste bisschop. Na de Revolutie werd de abdij, die een parochiekerk werd, geclassificeerd als een historisch monument in 1846.

Saint Papoul, kluizenaar van de Vevith eeuwen, wordt geassocieerd met de mythische fundering van de site. Volgens de legende, onthoofd in de buurt van de Hermitage, zou hij zijn schedelpet hebben opgehaald voordat er een veer uitkwam. Zijn cultus, verbonden met die van de heilige Sernin (III eeuw), ontwikkelde zich in de 13e eeuw na de ontdekking van zijn relikwieën in 1265. Een kapel, herbouwd in 1821, markeert de locatie van zijn martelaarschap. De abdij, verbonden aan de evangelisatie van de Lauragais, werd een bedevaartsoord dankzij de graven van Saint Bérenger (XI eeuw) en de eerste bisschoppen.

De architectuur mixt romaanse invloeden (tour-porch, beddemodillons) en gotische invloeden (koorkluizen, kloosterhoofdsteden). Moderne restauraties (XX Vandaag geïntegreerd in de Sites van het Cathar Land, de abdij herbergt een permanente tentoonstelling over de Meester van Cabestany en behoudt overblijfselen van de canonieke huizen (11e eeuw) in de buurt van de abdij behuizingen.

Externe links