Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De grot Osselle, 8 km lang, strekt zich uit tussen de Doubs en Jura departementen, met zijn ingang naar Roset-Fluans. Het werd ontdekt in de 13e eeuw en is sinds 1504, een van de oudste toeristische grotten ter wereld, met de grot van Antiparos in Griekenland. Tijdens de Franse Revolutie diende het als toevluchtsoord voor vuurvaste priesters, zoals blijkt uit een kleialtaar dat vandaag de dag nog zichtbaar is.

In de 18e eeuw werd een droog deel van de grot, zonder kalksteen concreties, een plaats van wereldse festivals waar Voltaire zou hebben deelgenomen. Dit gebied behoudt geologische sporen van de oude gewelddadige stromingen die de grot vormden. In 1751 bouwde Moreau de Beaumont een brug over een ondergrondse rivier, waardoor bezoeken mogelijk werden.

De grot is ook een belangrijke paleontologische site, de thuisbasis van 's werelds grootste grotbeer necropolis, met 2000 tot 3000 skeletten gedateerd 50.000 jaar geleden. Het eerste skelet, ontdekt in 1826 door William Buckland, werd tentoongesteld in het British Museum. Vandaag, de grot herbergt pipisten en wordt bezocht meer dan 1.300 meter van inbouw galerijen, met een constante temperatuur van 13 °C.

Sinds 1912 werd de grot ook verkend door historicus Désiré Monnier in 1823 en 1840, die er tekeningen van achterliet. In 1967 werd een nieuwe galerie van 400 meter ontdekt na tunnelboringen. De kalksteen concreties en geologische sporen maken het een wetenschappelijke, historische en toeristische site.

Het bezoek maakt het mogelijk om ongeveer vijftien kamers met verschillende formaties te observeren, waarvan sommige resten van de 18e eeuwse festivals behouden. De grot illustreert dus verschillende tijdperken, van prehistorische tot moderne tijden, terwijl het een kwetsbaar en beschermd ecosysteem blijft.

Externe links