Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Bibracte in Larochemilllay à Larochemillay dans la Nièvre

Patrimoine classé
Vestiges Gallo-romain
Nièvre

Bibracte in Larochemilllay

    Le Bourg
    58370 Larochemillay

Tijdlijn

Âge du Fer
Antiquité
Haut Moyen Âge
Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
100 av. J.-C.
0
1800
1900
2000
Fin du IIᵉ siècle av. J.-C.
Stichting Bibracte
58 av. J.-C.
Caesar's overwinning op de Helvets
52 av. J.-C.
Kroning van Vercingetorix
15 av. J.-C.
Stichting Autun (Augustodunum)
1867
Bibracte identificatie door Bulliot
1984
Herovering van moderne opgravingen
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Kerncijfers

Vercingétorix - Gallische chef Gedurfde koning in Bibracte in 52 v.Chr.
Jules César - Algemene en Romeinse schrijver Verbleef in Bibracte (winter 52/51 v.Chr.).
Jacques-Gabriel Bulliot - Archeoloog Geïdentificeerd Bibracte in 1867 en doorzocht de site.
Joseph Déchelette - Archeoloog, neef van Bulliot De opgravingen duurden tot 1907.
Diviciacos - Druïde en opgeleid diplomaat Broer van Dumnorix, ambassadeur van Rome.
Dumnorix - Vergobret des Éduens Tegen Rome, geciteerd door Caesar.

Oorsprong en geschiedenis

Bibracte was de hoofdstad van de Keltische bevolking van de Eduanen, voornamelijk ontwikkeld in de eerste eeuw voor Christus. Deze 135 hectare grote locatie, gelegen op de berg Beuvray te paard tussen Saône-et-Loire en Nièvre, was een belangrijk politiek, ambachtelijk en commercieel centrum. Het huisvestte mijnwerkers, smids en muntschieters, en diende als een kruispunt tussen de bekkens van de Yonne, de Saône en de Loire. Haar stedelijke organisatie, haar wallen van het type murus gallicus, en haar rol in de Galliërs' Oorlog maakt het een model van de Galliërs.

Het fundament van Bibracte dateert uit het einde van de 2e eeuw v.Chr., met een eerste leefruimte van 200 hectare, later gereduceerd tot 135 hectare door een binnenwal. Geallieerd met Rome, werd de site gespaard tijdens conflicten, zoals Caesar's overwinning op de Helvets in 58 voor Christus in Montmort. In 52 v.Chr. werd Vercingetorix tot koning van Galliërs uitgeroepen. Na de oprichting van Autun (Augustodnum) rond 15 V.CHR., Bibracte geleidelijk afgenomen, hoewel cultus en een jaarlijkse beurs bleef er tot de Middeleeuwen.

Archeologische opgravingen, geïnitieerd in de 19e eeuw door Jacques-Gabriel Bulliot en zijn neef Joseph Déchelette, onthulden een complexe organisatie: ambachtelijke buurten (metallurgy, minting), aristocratische stenen habitats (zoals de domus PC1) en plaatsen van aanbidding (Saint Peter's fontein, nemeton). De site herbergt nu een museum en een Europees onderzoekscentrum, geclassificeerd Grand Site de France in 2007. Ontdekkingen, zoals de vroeg-Romeinse basiliek (50.

Bibracte was een strategisch handelsknooppunt dat de handel tussen de Middellandse Zee en Noord-Europa beheerst. De studenten, bondgenoten van Rome, belastten goederen die door de Saône gingen en verrijken hun stad. Hun politieke systeem, geleid door een senaat en een vergobret (jaarlijkse magistraat), weerspiegelde een complexe sociale organisatie. De daling van Bibracte is te wijten aan de overdracht van de hoofdstad naar Autun, die meer is aangepast aan het Romeinse stedelijke model en aan de communicatielijnen.

De berg Beuvray, met zijn drie pieken (Theurot de la Wevre, Theurot de la Roche, Porrey), herbergt unieke overblijfselen: wallen, monumentale poorten (zoals de poort van het weerwoord), en een roze granietbekken met solsitaire uitlijningen. De huidige opgravingen, uitgevoerd door Europese teams, beslaan 12 hectare (10% van het terrein) en tonen nog steeds ambachtelijke wijken, necropolissen en tempels. Het in 1996 geopende Bibracte Museum presenteert deze ontdekkingen en neemt deel aan onderzoeksnetwerken zoals Iron Age Europe.

In 1984 werd een historisch monument gearrangeerd, Bibracte illustreert de climax en de achteruitgang van een Gallische stad tegenover de Romanisering. Ondanks zijn macht in het verleden is het een uitzonderlijke getuige van de culturele overgangen in Gallië. De voortdurende opgravingen, die lidar en traditionele methoden combineren, zijn gericht op het begrijpen van de werking en de rol ervan in de confederatie van Keltische volkeren die verbonden zijn met de Eduanen.

Externe links