Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Avicenne Ziekenhuis in Bobigny, ingehuldigd in 1935 als een Frans-Muslim ziekenhuis, werd ontworpen om de Maghreb bevolking van de regio Parijs te behandelen. Hij werd geleid door het Laffont Comité en de koloniale beheerder André-Pierre Godin en diende een tweeledig doel: vrije zorg bieden terwijl hij dienst deed als politiebewakingsinstrument voor Noord-Afrikanen, in een context van wantrouwen tegen immigratie na de Eerste Wereldoorlog. De architectuur, gesigneerd Maurice Mantout en Léon Azéma, mixt modernisme (bewapend beton, dakterrassen) en neo-Mauresque elementen (porch geïnspireerd door Bab Mansour el Aleuj, tweetalige mozaïeken), weerspiegelt een verlangen naar culturele aanpassing onder koloniale controle.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het ziekenhuis in 1940 door het Duitse leger aangevraagd voordat het in 1941 terugkeerde naar het regime van Vichy. Ondanks deze bezetting werd het een plaats van passief verzet: het personeel, waaronder arts Ahmed Somia en apotheker Alice Rollen, organiseerde clandestiene zorg voor resistente en geallieerde piloten, vooral in de minder gecontroleerde tuberculosedienst. Het verzet gestructureerd rond geheime huisvesting en medische vervalsing, met de medewerking van het gemeentehuis van Bobigny.

Na 1945 werd het ziekenhuis geleidelijk opengesteld voor alle patiënten en verloor het zijn exclusieve karakter. In 1978 werd hij omgedoopt tot Avicene als eerbetoon aan de Perzische arts, die gedeeltelijk zijn koloniale verleden wiste met behoud van geheime architectonische elementen (porch, mortuarium begrafeniskapel, gevels van het Larrey gebouw, geregistreerd in 2006). Vandaag geïntegreerd in de University Hospitals Group Paris Seine-Saint-Denis, het combineert zorg, onderzoek en onderwijs, terwijl beschutting een grote archeologische site: een Gallische necropolis van 521 graven (IIe eeuw v.Chr.), ontdekt tijdens preventieve opgravingen in 2002/2003.

De ziekenhuissite is gedeeltelijk gebaseerd op de resten van een Gallisch dorp van ambachtslieden (350 voor Christus110 v.Chr.), onthuld door opgravingen in 1992 en 1995. Exhumed objecten (fibula, krijgerssets, munten) en parasitologische analyses toonden een relatief gezonde populatie, in tegenstelling tot de latere middeleeuwse gezondheidstoestand. Sommige van deze ontdekkingen werden tot 2009 tentoongesteld in de ziekenhuislobby, met de nadruk op de dialoog tussen archeologisch erfgoed en medische geschiedenis.

Het Avicenne Ziekenhuis belichaamt verschillende historische lagen: een controversiële koloniale erfenis (immigrantenbewaking, initiële segregatie), hybride architectuur, discreet verzet tijdens de oorlog, en een postkoloniale heruitvinding als universiteitsinstelling. De aangrenzende moslimbegraafplaats, opgericht in 1937 en gerund door de AP-HP tot de jaren negentig, en de permanente toegang tot gezondheidszorg (PASS), bestendigen een uitgebreide sociale missie, ver van zijn primaire roeping.

Externe links