Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het bos van Vincennes is een overblijfsel van het bos rondom Parijs in de oudheid, werd een koninklijk jachtterrein uit de 11e eeuw onder Hugues Capet. In 1183 omsloten Philippe Auguste een muur van 12 km, en het landgoed uitgebreid door opeenvolgende overnames, met name onder Lodewijk XIV in 1659. Het bos herbergt dan koninklijke herenhuizen zoals het Château de Vincennes en een menagerie, terwijl het gereserveerd blijft voor koninklijke jacht.

In de 18e eeuw werd het hout gerenoveerd van 1731 tot 1739 door Robert de Cotte, met een netwerk van sterrenwegen en massale herbebossing. Het opent zich voor het publiek en wordt een populaire plek voor wandelingen met guinguettes. De Franse Revolutie leidde tot de verkoop van afhankelijkheden als nationale goederen, maar hout bleef grotendeels behouden, ondanks de verslechtering tijdens de belegering van Parijs in 1814 en 1815.

Onder Napoleon III (1855 Het militaire landgoed, dat sinds 1808, beslaat tot 350 hectare tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het hout werd officieel verbonden aan Parijs in 1929 en organiseerde grote evenementen, zoals de Koloniale Tentoonstelling 1931.

In de 20e eeuw, de geleidelijke demilitarisering maakt ruimte vrij voor culturele en sportieve faciliteiten, waaronder het bloemenpark (1969), de INSP en de Cartoucherie, vandaag theater. Het hout werd in 1960 als beschermd gebied beschouwd en is sinds 2017 ook de thuisbasis van een naturistenruimte. Ondanks zijn administratieve lidmaatschap in Parijs blijft het bestuur een bron van spanning met de gemeenten die aan Val-de-Marne grenzen.

Het bos van Vincennes behoudt een dualiteit tussen natuur en stad, met meren zoals Daumesnil of Gravelle, bossen en infrastructuur zoals de hippodrome of de dierentuin. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en sociale transformaties van Frankrijk, van koninklijke jacht naar zijn huidige rol als een grote groene ruimte voor Parijse.

Externe links