Activiteit van de glasfabriek van La Vieille-Loye 1295–1931 (≈ 1613)
Industriële exploitatie van bossen.
XIXe siècle
Erectie van kolomterminals
Erectie van kolomterminals XIXe siècle (≈ 1865)
Acht zuilen in het bos.
2013
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 2013 (≈ 2013)
Bescherming van de overige zeven terminals.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen sleutelteken geïdentificeerd
In de brontekst worden geen specifieke actoren genoemd die verband houden met deze pijler.
Oorsprong en geschiedenis
De N°3 pilaar is een van de acht kolommen, bekend als "zuilen" of Guidon kolommen, opgericht in de 19e eeuw op het belangrijkste kruispunt van het kalkbos. Van west naar oost langs de centrale weg, dienden ze als geografische bezienswaardigheden in dit massief van 20.493 hectare, het tweede grootste hardhouten bos in Frankrijk. Vandaag de dag zijn er nog zeven van deze pilaren, waarbij pijler 7 wordt verwijderd. In 2013 werden ze als historische monumenten vermeld.
Het kalkbos, gelegen ten oosten van Dole in de departementen Jura en Doubs, is een bijna continu bosgebied, gekenmerkt door een geschiedenis in verband met de exploitatie van hout (branders, mijnwerkers, glasfabrieken, smederij). Zijn kelder, bestaande uit plioceenstenen, en zijn dichte hydrografische netwerk maken het tot een uniek ecosysteem, geclassificeerd als ZNIEFF en Natura 2000. Terminal nr. 3, zoals zijn tegenhangers, symboliseert de menselijke ontwikkeling van dit bosgebied.
Het bos herbergde ooit een bevolking van 600 houthakkers in het begin van de 19e eeuw, evenals industriële activiteiten zoals de glasfabriek van La Vieille-Loye (1295 De kolomterminals, gelegen op het strategische kruispunt, vergemakkelijkten het beheer en de leiding in dit uitgestrekte federale gebied, nu beheerd door de NFB. Hun behoud getuigt van het historische belang van het bos, tussen economische exploitatie en natuurlijk erfgoed.
Het woud van Chaux staat ook bekend om zijn singulariteiten, zoals de heilige eiken (geassocieerd met beeldjes van de Maagd) of de houthutten, waaronder die van de Baraks van 14 bij de Oude Loye. Deze elementen, in combinatie met de grenzen-koloms, illustreren de nauwe relatie tussen mens en bos sinds de Middeleeuwen, tussen mythes, exploitatie en behoud.