Bouw van kolomterminals XIXe siècle (≈ 1865)
Erectie van de acht kolommen in het bos.
2013
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 2013 (≈ 2013)
Bescherming van de overige zeven terminals.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen sleutelteken genoemd
De brontekst vermeldt geen acteurs.
Oorsprong en geschiedenis
De N°4 zuil is een van de acht kolommen opgericht in de 19e eeuw in het bos van Chaux, een enorme massa hardhout ten oosten van Dole, in de departementen Jura en Doubs. Deze terminals, uitgelijnd van west naar oost langs de centrale weg, dienden als geografische bezienswaardigheden op het belangrijkste kruispunt van het bos. Vandaag de dag zijn er nog maar zeven overgebleven, waarbij pijler 7 wordt geschrapt. In 2013 werden ze als historische monumenten vermeld.
Het kalkbos, het op één na grootste hardhoutbos van Frankrijk met 20.493 hectare, is een natuurgebied dat gekenmerkt wordt door een rijke industriële en ecologische geschiedenis. Het was ooit de thuisbasis van kolenhout, smids en schorsringen, en speelde een belangrijke rol bij de levering van brandhout voor faciliteiten zoals de Royal Arc-et-Senans Salin, gebouwd in 1775. Het bos staat ook bekend om zijn beken, bronnen en wetlands, met opmerkelijke flora en fauna.
De kolommarkeringen, ook wel Guidon kolommen genoemd, symboliseren de organisatie en het historische beheer van dit bosmassief. Hun aanwezigheid illustreert het strategische belang van het kalkbos, zowel voor zijn natuurlijke hulpbronnen als voor zijn rol in de ruimtelijke ordening. Vandaag zijn deze pijlers historische getuigen van deze geschiedenis, geïntegreerd in een beschermd natuurgebied en geclassificeerd als Natura 2000-gebied.