Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De boulevard des Pyrénées is een symbolisch pad van Pau (Pyrénées-Atlantiques), ontworpen als een wandeling met een spectaculair panorama van de Pyreneeën, waaronder de Pic du Midi d'Ossau. Het is 980 meter lang en verbindt het Château de Pau met het Paleis van Beaumont, door belangrijke bezienswaardigheden zoals de Saint-Martin kerk, de Place Royale (zetel van het stadhuis) en het Pavillon des Arts, waar de fontein van Vigny ligt. Een oriëntatietafel en 54 plaquettes identificeren zichtbare pieken, terwijl de Pau funicular, ingehuldigd in 1908, biedt toegang tot de lagere stad vanaf het terras van het Arts Paviljoen.

De oorsprong van het project dateert uit een idee van Napoleon Bonaparte in 1808, gericht op het verbeteren van het uitzicht op de bergen. Gemaakt aan het einde van de 19e eeuw door burgemeester Henri Faisans en MP Léon Say, werd de boulevard gebouwd tussen 1893 en 1899, geïnspireerd door het werk van Adolphe Alfand, Haussmann's medewerker. In zijn rapport van 1891 vergeleek Pau met Nice en stelde hij een wandeling voor "om te zien en gezien te worden," hoewel slechts een derde van zijn oorspronkelijke project was uitgevoerd. Het doel was om winterresorts te ontwikkelen en aristocraten en buitenlandse toeristen aan te trekken.

De boulevard, voltooid in 1899 onder leiding van Paul Larregain, werd een symbool van de stad, met zijn luxe hotels (zoals het grote Beauséjour hotel) en zijn particuliere hotels, nu gedeeltelijk verdwenen. Alphonse de Lamartine beschreef hem als "het mooiste uitzicht op de aarde," terwijl Alphand hem beschreef als "een prachtig natuurlijk spektakel." In 2011 werden restauratiewerkzaamheden ondernomen om dit werk te behouden, met een toekomstige ambitie om bij UNESCO te rangschikken onder het thema "Palois horizons.".

Opvallende architectonische elementen zijn onder andere de fontein van Vigny, het embleem van Pau en de palmboomgaard die in 1898 werd geplant. De boulevard belichaamt zowel een stedelijk erfgoed van de 19e eeuw als een plaats van bezinning, het combineren van lokale geschiedenis, landschapsarchitectuur en toeristische attractie. De lay-out, gemarkeerd met wegwijzers en standpunten, maakt het een unieke site, waar natuur en gebouwd erfgoed reageren.

Externe links