Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Boumois, gelegen in Saint-Martin-de-la-Place in de buurt van Saumur in Maine-et-Loire, vindt zijn oorsprong in de 13e eeuw met een eerste fort verwoest tijdens de Honderdjarige Oorlog. De overblijfselen van dit primitieve kasteel, gelegen op een eiland van de Loire, verdwenen definitief in de 18e eeuw tijdens een overstroming. Het huidige kasteel werd gebouwd aan het begin van de 16e eeuw, tussen 1520 en 1530, voor René de Thory en zijn vrouw Anne Assé, op een terrein beschermd door de opkomst van de Loire.

De bouw begon in 1520 met het huis en de zuidelijke vleugel van de gemeenten, gevolgd in 1521 door de kluizen van de keuken en de voorraadkast, uitgevoerd door meester metselaar Jean Pymotz. In 1524 werd een contract gesloten om de noordelijke vleugel op te richten, de kapel Sainte-Anne (gewijd in 1546), een dovecote, en een muur van 500 toeren rond de tuin. De glas-in-lood ramen van de kapel, verkocht in 1895, zijn nu bewaard gebleven op Bob Jones University in South Carolina. Zij vertegenwoordigden René de Thory en zijn eerste vrouw, Françoise du Plessis-Richelieu, en werden toegeschreven aan de schilder-glass Balthazar Godon.

Tijdens de godsdienstoorlogen (circa 1560-1570) werd het kasteel versterkt door twee aardse bastions in de oostelijke hoeken van de gracht. Aan het scharnier van de 16e en 17e eeuw werd de toegangspoort vervangen door een model geïnspireerd door de Italiaanse architect Serlio, geflankeerd door twee scauguettes. Het landgoed veranderde meerdere keren van handen: verkocht in 1607 door de Thory aan François de Peyrat, vervolgens in 1613 aan René Gaultier, procureur-generaal van de koning. In de 18e eeuw werd het eigendom van de familie Aubert Du Petit-Thouars, waardoor het een hoofdverblijf was.

Het kasteel werd zwaar verwoest: de zuidelijke vleugel werd in 1859 verwoest en een bom beschadigde het huis in 1944, het blazen van daken en frames. Gerangschikt Historisch Monument in 1953 voor zijn gracht, behuizing, betegelde vloer en originele duif, werd het gerestaureerd voor 30 jaar vanaf 1965 door Michel Grillault Laroche. De laatste vond het kasteel in ruïnes, met bomen groeien in de kamers en geen moderne gemakken. De restauratie was gericht op het herwinnen van zijn oorspronkelijke uiterlijk, waaronder de steenontmanteling en het kronkelen van de ronde weg.

Architectuur illustreert Boumois de overgang tussen laatgotiek en renaissance, zichtbaar in zijn verdraaide zuilen en 16de eeuwse decoraties. Het huis, aan de achterkant van de binnenplaats, bestaat uit twee kamers per verdieping, een hoektoren en vier kleine gewelfde kamers tussen de kapel en het huis. De gemeenten huisvesten stallen, kelders en een pers. Ondanks de wijzigingen (vernietiging van de zuidelijke vleugel, vervanging van de glas-in-lood ramen), behoudt het kasteel opmerkelijke elementen zoals zijn dovecote en gracht, getuigen van zijn defensieve en seigneuriële verleden.

Externe links