Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Bourse du travail de Saint-Étienne, ook bekend als Palais des auditions et des cours publiques, is een gebouw gebouwd in het begin van de 20e eeuw in de wijk Centre-ville. - Chavanelle. Het is na Parijs en Nîmes de op twee na grootste arbeidsuitwisseling van Frankrijk. De architectuur, ontworpen door Léon Lamaizière, combineert monumentale en symbolische elementen, zoals medaillons die vakbondssymbolen (phrygische voucher, verenigde handen) en inscripties die de waarden van vrijheid, gelijkheid en solidariteit oproepen.

In 1881 werd het idee van een openbare lezing en collegezaal genoemd, maar in 1901 werd de huidige Labour Exchange opgericht. De gevels, de peristijl, de Sacco en Vanzetti hal en de feestzaal werden in 2002 als historische monumenten vermeld. De kamer van de pas perdus, omgedoopt tot Sacco-et-Vanzetti in 1927, herbergt een fresco van Auguste Berthon, gemaskerd sinds 1974 door een muur gedecoreerd in 2022 en 2025 door Ella & Pitr.

Het gebouw, gebouwd van Villebois en Esta Hazellands steen, presenteert een regelmatig en symmetrisch plan. Het huisvest kamers gewijd aan beroepsopleiding, plaatsing van werknemers en vakbondsactiviteiten. De Labour Exchange was een centrale plaats voor arbeidersbewegingen, waar sprekers als Léon Blum en Maurice Thorez aanwezig waren. De locatie, langs de baan Victor-Hugo, markeert de voormalige rehabilitatie van de wijk Gauds, op het overdekte bed van Furan.

De werken, onder leiding van Léon Lamaizière en bijgestaan door Coste, begonnen in 1902 en eindigden in 1905. Het interieur wordt toevertrouwd aan Auguste Berthon en Victor Zan, die werken produceren zoals La Grève en Le Grisou. De Bourse du travail werd al snel een verzamelplaats voor vakbonden, vakopleidingen en arbeidsdemonstraties, die haar sleutelrol in het sociale en politieke leven van Saint-Étienne weerspiegelden.

In 1906 kocht de stad sculpturen van Victor Zan en gaf Berthon de opdracht om een podium voor de feestzaal op te zetten. In de loop der decennia ontving het gebouw verschillende activiteiten, zoals weefcursussen, fototypografiecursussen en zelfs bioscoopvertoningen die sinds 1937 gesproken hadden. Vandaag de dag blijft de Labour Exchange een symbool van het industriële en vakbondserfgoed van de regio.

Externe links