Post-ruwe reparaties 1508 (≈ 1508)
Datum gegraveerd op de linker hoek.
1612
Bouw of grote reparaties
Bouw of grote reparaties 1612 (≈ 1612)
Jaar gegraveerd op een centrale stapel.
1706
Bijna destructief ruw
Bijna destructief ruw 1706 (≈ 1706)
De top van de centrale boog bereiken.
1825-1826
Ruwe schade aan de brug
Ruwe schade aan de brug 1825-1826 (≈ 1826)
Gedeeltelijke schade die reparaties vereist.
1828
Herstel na overstromingen
Herstel na overstromingen 1828 (≈ 1828)
Werk na de overstromingen van 1825-1826.
1844
Nieuwe reparatiewerkzaamheden
Nieuwe reparatiewerkzaamheden 1844 (≈ 1844)
Consolidatie van de bestaande structuur.
1930
Historisch monument
Historisch monument 1930 (≈ 1930)
Officiële bescherming bij ministerieel decreet.
1971
Totale instorting en herstel
Totale instorting en herstel 1971 (≈ 1971)
Gereconstrueerd noorder parapet en schort.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Brug (ruins): bij beschikking van 12 november 1930
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De brug over de Dore, gelegen tussen Olliergues en Saint-Gervais-sous-Meymont, dateert officieel uit 1612, zoals blijkt uit een inscriptie gegraveerd op een van de batterijen. Gebouwd in puin met een stenen bekleding, het bestaat uit drie oneffen bogen ondersteunend een ezel back schort. De voorbeeks op stroomopwaarts gelegen palen suggereren een ontwerp dat is aangepast aan frequente rivieroverstromingen. Hoewel de oorsprong ervan kan dateren uit de 14e of 15e eeuw, geen bron noemt het tot de 17e eeuw, waardoor een twijfel over de exacte datum van de bouw.
De data van 1508 en 1612, gegraveerd op de stroomafwaartse afgrond, komen waarschijnlijk overeen met reparaties na verwoestende overstromingen. In 1706 bereikte een vloed bijna de top van de centrale boog zonder grote schade te veroorzaken, maar de overstromingen van 1825 en 1826 hebben de structuur gedeeltelijk beschadigd. In 1828 en 1844 werd gewerkt aan de consolidatie ervan. In 1971 eiste de ineenstorting van de parapet en het schort aan de noordkant volledige restauratie, waardoor deze architectonische getuigenis bewaard bleef.
De brug illustreert de uitdagingen van de grillen van de Dore, een rivier met terugkerende overstromingen. De ligging aan de gemeenschappelijke grens van Olliergues en Saint-Gervais-sous-Meymont maakt het een gedeeld erfgoed element. De gebruikte materialen, zoals de Dore kiezels voor het schort, weerspiegelen aanpassing aan lokale hulpbronnen en geografische beperkingen.
Vandaag herinneren de ruïnes van de brug aan de vindingrijkheid van de bouwers in het licht van natuurlijke gevaren, evenals het belang van kunstwerken in de geschiedenis van regionale uitwisselingen. De huidige staat, hoewel gedeeltelijk, stelt ons in staat om bouwtechnieken en overstromingsweerstandsstrategieën door eeuwen heen te bestuderen.