Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Doubs fontein, gelegen in Besançon op de hoek van Roncaux en Mégevand straten, is een emblematische werk van de 3e kwart van de 18e eeuw. Het symboliseert de rivier de Doubs door een allegorische voorstelling van Neptunus, een riviergod met een lange baard. Opdracht gegeven aan de ondernemer Joseph Nodier (grootvader van Charles Nodier), werd zijn creatie toevertrouwd aan de beeldhouwer Jacques Perrette tussen 1747 en 1751, volgens de plannen van architect Charles François Longin en een model van François Devosge. Het originele beeld, beschadigd, werd vervangen door een kopie, terwijl het origineel bewaard bleef in het Besançon Museum of Fine Arts.

De fontein onderscheidt zich door zijn architectuur versierd met vermiculeerde bazen rondom de nichewoning Neptunus. De laatste, aanvankelijk uitgerust met een rij (navigatie attribuut), rust op een urn giet water in het bekken. De kornsteen, overdonderd door een vaas en lelies ondersteund door engelen, kroont het geheel. In 1921 werd het monument gerestaureerd, met behoud van zijn artistiek erfgoed en zijn rol in het bisontinerfgoed.

Het werk illustreert het belang van openbare fonteinen in de 18e eeuw, waarbij praktisch nut en artistieke symboliek worden gecombineerd. In Besançon, een stad gekenmerkt door zijn geschiedenis en riviergeografie, belichaamt deze fontein zowel een technische prestatie als een viering van lokale natuurlijke hulpbronnen. De classificatie weerspiegelt zijn erfgoedwaarde, zowel voor zijn esthetiek als voor zijn verankering in de stedelijke geschiedenis.

Externe links